جوانگرایی تیم ملی قلعه‌نویی با بازیکنان ۲۹ ساله؛ «تغییر» عامل شکست نبود!

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، تیم ملی فوتبال ایران در دیدار مقابل ازبکستان با نتیجه ۳ بر یک شکست تلخی را تجربه کرد؛ این باخت که در تاریخ فوتبال ایران بی‌سابقه به شمار می‌رود، واکنش‌های زیادی را به دنبال داشت. امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی، در نشست خبری پس از بازی مسئولیت این شکست را پذیرفت و به تغییرات صورت‌گرفته در ترکیب تیم اشاره کرد. او در خصوص بازیکنان جدید گفت: تغییرات زیادی داشتیم و بسیاری از بازیکنان برای نخستین بار در فضای تیم ملی به میدان رفتند. از برخی از آن‌ها راضی بودیم، اما برخی دیگر نیاز به زمان و بازی بیشتری دارند تا بتوانند به تیم ملی کمک کنند.

این اظهارات به نوعی نشان می‌دهد که تیم ملی ایران با چند بازیکن جوان به میدان رفته و تغییرات انجام‌شده یکی از دلایل شکست مقابل ازبکستان بوده است؛ با این حال، این برداشت چندان با ترکیب تیم در نیمه اول همخوانی ندارد. در واقع، ترکیب تیم ملی ایران در نیمه اول شامل بازیکنان اصلی و باتجربه‌ای بود که در جام جهانی نیز حضور داشتند. علیرضا بیرانوند ۳۴ ساله، علی نعمتی ۳۰ ساله، صالح حردانی ۲۷ ساله، احسان حاج‌صفی ۳۶ ساله، سعید عزت‌اللهی ۲۹ ساله و مهدی طارمی ۳۴ ساله، بخش عمده‌ای از ترکیب باتجربه ایران را تشکیل می‌دادند. همچنین آریا یوسفی و صالح حردانی نیز از بازیکنان حاضر در جام جهانی بودند، که سن پایین‌تری نسبت به سایر نفرات باتجربه داشتند. بنابراین، اگر بخواهیم از «تغییر نسل» صحبت کنیم، ترکیب تیم ملی ایران در نیمه اول چندان با این تعریف همخوانی ندارد.

نکته مهم‌تر این است که تغییرات قلعه‌نویی بیشتر با حضور امید نورافکن در میانه میدان و دنیس درگاهی در خط حمله انجام شد؛ نورافکن که در جام جهانی غایب بود و دنیس که علی‌رغم حضور در لیست تیم ملی در جام جهانی، به میدان نرفت. هر دو بازیکن ۲۹ ساله هستند و در فوتبال روز دنیا، این سن نه جوانی محسوب می‌شود و نه می‌توان حضور بازیکنی در این سن را به عنوان بخشی از تغییر نسل تلقی کرد. البته حضور سامان فلاح ۲۵ ساله و محمدمهدی محبی ۲۶ ساله می‌تواند امیدوارکننده باشد، اما باید به این نکته توجه کرد که جوانگرایی در فوتبال به معنای فرصت دادن به بازیکنان ۱۹ تا ۲۱ ساله است. بازیکن ۲۵ ساله یا بزرگ‌تر معمولاً در سن پختگی فنی و تجربی قرار دارد و نمی‌توان حضورش در تیم ملی را مصداق اصلی جوانگرایی دانست.

جالب اینجاست که همین تغییرات محدود نیز خیلی زود در نیمه دوم توسط کادرفنی پس گرفته شد. در ابتدای نیمه دوم، سردار آزمون ۳۲ ساله جایگزین دنیس درگاهی ۲۹ ساله شد، رامین رضاییان ۳۶ ساله به جای حردانی ۲۷ ساله وارد زمین شد و شجاع خلیل‌زاده ۳۷ ساله نیز جای سامان فلاح ۲۵ ساله را گرفت. به این ترتیب، بخش قابل توجهی از تغییرات نیمه نخست خیلی زود کنار گذاشته شد؛ با این حال، مشکل تیم ملی ایران در نیمه دوم نیز ادامه یافت و نتیجه نهایی نشان داد که نمی‌توان تمام اتفاقات رخ‌داده را به حضور چند بازیکن جدید در ترکیب نسبت داد.

در واقع، برخلاف تصوری که ممکن است از اظهارات امیر قلعه‌نویی درباره تغییرات و حضور بازیکنان جدید ایجاد شود، «تغییر» نمی‌تواند دلیل اصلی شکست تیم ملی ایران مقابل ازبکستان باشد. مشکلات ریشه‌ای همیشگی تیم ملی ایران در کنار افت کیفی برخی بازیکنان باتجربه، عواملی هستند که باید در تحلیل این شکست مورد توجه قرار بگیرند. همچنین ازبکستان نیز در ترکیب خود تغییراتی داشت و نمی‌توان تغییر در ترکیب ایران را به‌تنهایی به‌عنوان عامل اصلی شکست ۳ بر یک مطرح کرد.