تامی بالدوین؛ از نخستین گل آرسنال در جام اتحادیه تا تجربه قرضی در منچستر یونایتد

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، تامی بالدوین (Tommy Baldwin) در تاریخ 10 ژوئن 1945 در شهر گیتشد انگلستان به دنیا آمد. او در پست‌های هافبک میانی و مهاجم نوک به میدان می‌رفت. بالدوین فعالیت ورزشی خود را از باشگاه رکنتون جونیورز آغاز کرد و سپس به تیم‌های پایه آرسنال پیوست. این بازیکن در سال 1962 به تیم اصلی آرسنال راه یافت، اما برای نخستین بار در ترکیب اصلی توپچی‌ها تا هفته 35 فصل 65-1964 و در دیداری برابر بیرمنگام منتظر ماند. در فصل 66-1965، او موفق شد به جز بریس برابر وست برومویچ، دروازه نورثهمپتون، لیورپول و وست‌هم را باز کند و با آمار هشت بازی، پنج گل و یک پاس گل، به تدریج خود را به فوتبال انگلستان معرفی کند. نام بالدوین به سرعت در تاریخ فوتبال آرسنال ثبت شد، زیرا او در نخستین حضور آرسنالی‌ها در جام اتحادیه، اولین گل تاریخ این تیم در این تورنمنت را برابر گیلینگام به ثمر رساند.

پس از به ثمر رساندن دو گل برابر وست‌هم و استون ویلا در هشت دیدار ابتدایی فصل 67-1966، مدیران آرسنال تصمیم به انتقال بالدوین جوان به چلسی در ازای خرید جورج گراهام گرفتند. بالدوین همچنین پیشنهادی از لیورپول دریافت کرده بود، اما توافقات بین دو باشگاه، گزینه دیگری برای او باقی نگذاشت. جالب است بدانید که این انتقال پس از شکست 1-3 آرسنال از چلسی نهایی شد که به آخرین بازی بالدوین برای آرسنال منجر گردید. او در نخستین بازی خود برای تیم جدیدش در هفته دهم برابر منچستر سیتی گلزنی کرد و شروع خوبی را در چلسی رقم زد. در ادامه، بالدوین به ستاره خط حمله آبی‌پوشان تبدیل شد و با ثبت سه بریس برابر تاتنهام، ساوتهمپتون و بلکپول، آمار 36 بازی، 17 گل و دو پاس گل را به ثبت رساند.

در فصل 68-1967، بالدوین به گلزنی برای چلسی ادامه داد و به جز باز کردن دروازه منچستر یونایتد در دو بازی رفت و برگشت، موفق به گلزنی برابر لیورپول و اورتون نیز شد و با آمار 42 بازی و 16 گل، این فصل را به پایان رساند. این بازیکن در فصل 69-1968، درخشش قابل توجهی را برابر تیم‌های بزرگ انگلیس داشت و به یک هت‌تریک برابر لستر سیتی و چهار بریس برابر وست برومویچ، منچستر یونایتد و کوئینزپارک رنجرز (رفت و برگشت) دست یافت. او در فصلی که موفق به باز کردن دروازه تیم سابقش یعنی آرسنال شد، آمار کلی 31 بازی و 17 گل را ثبت کرد.

در فصل 70-1969، چلسی با حضور ثابت بالدوین که با گلزنی برابر برنلی در مرحله دوم همراه بود، به فینال جام حذفی رسید و پس از پیروزی در دو بازی برابر لیدز، قهرمان این جام شد. آمار بالدوین در این فصل شامل 25 بازی، شش گل و دو پاس گل بود. او در فصل 71-1970، قهرمانی دیگری را با چلسی، این بار در جام برندگان اروپا تجربه کرد. بالدوین در این تورنمنت، پس از گل پیروزی‌بخش در بازی رفت مرحله یک‌هشتم نهایی برابر زسکا صوفیه، در دیدار برگشت یک‌چهارم نهایی برابر RFS بروژ نیز گلزنی کرد. او در هر دو مسابقه فینال برابر رئال مادرید به میدان رفت و نقش مهمی در قهرمانی تیمش ایفا کرد. آمار این فصل بالدوین شامل 28 بازی و هفت گل بود.

در فصول بعدی، همکاری بالدوین با چلسی به آمارهای 29 بازی و 18 گل در فصل 72-1971، 13 بازی و یک گل در فصل 73-1972، 22 بازی و هشت گل در فصل 74-1973 و پنج بازی و یک گل در فصل 75-1974 رسید. در سال 1974، این بازیکن به باشگاه‌های میلوال (شش بازی و یک گل) و منچستر یونایتد (دو بازی) قرض داده شد و سپس در سال 1975 با سیاتل ساندرز آمریکا قراردادی دائمی امضا کرد. او در سیاتل 15 بازی و پنج گل به ثبت رساند. پس از آن، مدتی برای تیم آماتور گریوسند و نورث فلیت بازی کرد و در نهایت به برنتفورد پیوست و با چهار بازی و یک گل، در این باشگاه به فوتبالش پایان داد.

بالدوین در میان هم‌تیمی‌هایش لقب «اسفنج» را دریافت کرده بود که این لقب به دو دلیل متفاوت به او اطلاق می‌شد. از نظر فنی، توانایی او در پرس، نگهداری توپ و یارگیری بسیار بالا بود، اما جنبه دیگر این لقب به نوشیدن بسیار زیاد الکل توسط او مربوط می‌شد. به گونه‌ای که به نظر می‌رسید او در شکمش اسفنجی دارد که تمام نوشیدنی‌ها را به خود جذب می‌کند. او پس از تحمل یک بیماری طولانی، در تاریخ 22 ژانویه 2024 و در سن 78 سالگی درگذشت.