گیله‌مرد جدید چلسی؛ دلایل خروج بولی و تأثیر آن بر آینده استمفوردبریج چیست؟

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، تاد بولی پس از چهار سال حضور در باشگاه چلسی، این تیم را ترک کرد. او در حالی از باشگاه جدا شد که مدت‌ها بود نقش فعالی در مدیریت آن نداشت. اگرچه جدایی او به‌طور فوری تأثیری بر ساختار مدیریتی باشگاه نخواهد داشت، اما می‌تواند بر سرنوشت پروژه‌های مربوط به ورزشگاه چلسی تأثیرگذار باشد. خروج بولی از چلسی به‌دنبال ورودش به دنیای پیچیده نقل‌وانتقالات و تجربه‌های خاصی که در این زمینه کسب کرده بود، به تدریج به این نتیجه رسید که باید نقش او در اداره روزمره باشگاه کاهش یابد. اکنون این میلیاردر آمریکایی به همراه مارک والتر از جمع مالکان باشگاه خارج شده است، اما این تغییر در اتاق هیئت‌مدیره استمفوردبریج تأثیر چندانی نخواهد داشت.

کلیرلیک کپیتال، شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی آمریکایی که توسط بهداد اقبالی، سرمایه‌گذار ایرانی و خوزه فلیسیانو تأسیس شده، از ابتدا به‌عنوان سهامدار اصلی و نیروی محرک اصلی در چلسی عمل کرده است. بولی، والتر و هانس‌یورگ ویس هرکدام سهمی برابر از یک بلوک ۳۸.۵ درصدی را در اختیار داشتند، اما از زمان خرید کامل چلسی از رومن آبراموویچ در سال ۲۰۲۲ توسط کنسرسیوم BlueCo به ارزش ۲.۵ میلیارد پوند، نقش این سه نفر به‌تدریج کاهش یافته است. در واقع، مدت‌ها پیش از اتفاقات اخیر، کلیرلیک با هدایت پررنگ اقبالی، تصمیمات کلیدی باشگاه را اتخاذ می‌کرد.

کلیرلیک کپیتال (Clearlake Capital) یک شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی آمریکایی است که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شده و عمدتاً در حوزه‌های فناوری و خدمات مصرفی فعالیت می‌کند، اما تجربه‌ای در مدیریت باشگاه‌های ورزشی ندارد. در مقابل، تاد بولی و شریکش مارک والتر سابقه ورزشی درخشانی دارند و از مالکان شناخته‌شده تیم بیسبال لس‌آنجلس لیکرز در NBA و تیم لس‌آنجلس داجرز در MLB هستند. این دو گروه در سال ۲۰۲۲ برای خرید چلسی متحد شدند و شرکتی به نام بلوکو (BlueCo) تأسیس کردند تا تمامی سرمایه‌ها زیر چتر آن جمع شود؛ شرکتی که مالک رسمی چلسی شده و ۶۱.۵ درصد سهام آن در اختیار کلیرلیک و ۳۸.۵ درصد آن در دست بلوک بولی است. حالا با خروج بولی، اداره کامل باشگاه به کلیرلیک منتقل شده است.

این جدایی به‌هیچ‌وجه ناگهانی نیست. نزدیک به دو سال است که اختلافات میان اعضای گروه مالکیت به سطح عمومی رسیده است. در آن زمان گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه بولی اعتماد خود به رابطه کاری‌اش با اقبالی را از دست داده است. بولی به دنبال راه‌حلی برای این اختلافات بود و افرادی نزدیک به او ادعا کردند که سرمایه‌گذارانی آماده تأمین منابع مالی برای خرید کامل باشگاه هستند؛ موضوعی که ظاهراً واکنش جدی کلیرلیک را به همراه نداشت. واکنش کلیرلیک بررسی امکان خرید سهم بولی بود. پیشنهاد دیگری نیز مطرح شد که بر اساس آن بولی از ریاست هیئت‌مدیره کنار برود و با تغییر ساختار مدیریتی، به نقشی تشریفاتی رضایت دهد. در این مقطع رابطه چندان دوستانه‌ای میان دو طرف وجود نداشت، هرچند هیچ‌یک از آن‌ها بلافاصله اقدامی انجام ندادند. آتش‌بس استراتژیک شکل گرفت و کلیرلیک به مسیر خود ادامه داد. اقبالی نفوذ زیادی در باشگاه دارد؛ هرچند در یک سال گذشته هواداران ناراضی، انتقادات خود را به سمت او و کلیرلیک نشانه رفته‌اند. فلیسیانو که اخیراً در تیم بیسبال سن‌دیگو پادرس در لیگ MLB نیز سرمایه‌گذاری کرده، بیشتر در پشت‌صحنه فعالیت می‌کند. اقبالی اما چهره شناخته‌شده‌تری است و اوایل امسال بارها هدف شعارهای توهین‌آمیز هواداران قرار گرفت.

در گذشته، بولی چهره اصلی پروژه خرید چلسی بود و پس از خروج تیم مدیریتی آبراموویچ، خود را به‌عنوان مدیر موقت بخش ورزشی منصوب کرده بود. در این دوره، کلیرلیک در حاشیه ماند و نظاره‌گر بود. کار چقدر می‌توانست دشوار باشد؟ واقعیت این است که بسیار سخت‌تر از آنچه به نظر می‌رسید. بولی توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد و تقریباً همیشه در کانون توجه بود. ایجنت‌ها او را فردی خوش‌برخورد می‌دانستند، اما همزمان درباره میزان شناختش از فوتبال تردید داشتند. این احساس وجود داشت که سادگی و کم‌تجربگی بولی می‌تواند مورد سوءاستفاده قرار گیرد. در همین دوره، چلسی حدود ۳۰۰ میلیون پوند برای بازیکنانی که با نیازهایش همخوانی نداشتند، هزینه کرد. قرارداد رحیم استرلینگ با دستمزد هفتگی ۳۲۵ هزار پوند به یک نمونه هشداردهنده تبدیل شد. چلسی نتوانست به‌سادگی از هزینه‌های این دوره عبور کند و آشوب نهایی زمانی بود که توماس توخل اخراج شد و گراهام پاتر جای او را گرفت. بولی بعدها توضیح داد که مارک کوکوریا را از برایتون به این دلیل جذب کرده که شنیده بود منچسترسیتی به دنبال مدافع چپ اسپانیایی است. اداره یک باشگاه فوتبال در این سطح باید فراتر از کپی‌برداری از تصمیم‌های رقبای خود باشد.

بولی نوبت خود را بازی کرد و باخت. او به چهره‌ای تبدیل شد که بسیاری او را نماد ولخرجی چلسی می‌دانستند و اظهارنظرهایش هیچ‌کس را راضی نمی‌کرد. یکی از مشهورترین نمونه‌ها زمانی بود که در یک کنفرانس تجاری با لحنی ساده‌انگارانه پرسید چرا لیگ برتر انگلیس مسابقه آل‌استار برگزار نمی‌کند؟ پیش‌بینی او پیش از دیدار چلسی و رئال مادرید در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۲۳، مبنی بر پیروزی ۳ بر صفر چلسی نیز نتیجه‌ای معکوس داشت. چلسی در دوران مالکیت تاد بولی تنها یک بار موفق به صعود به لیگ قهرمانان اروپا شده است. گفته می‌شود برنامه بولی از ابتدا این نبوده که تا این اندازه در امور ورزشی باشگاه دخالت کند و او قصد داشته پس از شکل‌گیری یک ساختار متکی بر متخصصان، کنار برود. استراتژی چلسی نیز به‌طور قطع از آن پنجره‌های نقل‌وانتقالاتی ابتدایی فاصله گرفته است. باشگاه از داشتن تنها یک مدیر ورزشی موقت به استخدام پنج مدیر ورزشی دائمی رسید: پل وینستانلی، لارنس استوارت، سم جول، جو شیلدز و دیو فالوز. قراردادهای بلندمدت و مبتنی بر مشوق‌های مالی به بازیکنان داده شد و تمرکز باشگاه بیشتر بر جذب استعدادهای جوان قرار گرفت. اقبالی هدایت این رویکرد را بر عهده داشته است.

با این حال، مسیر همیشه هموار نبوده است. چلسی در دوران مالکیت فعلی تنها یک بار به لیگ قهرمانان اروپا راه یافته و مربیان مختلفی آمده و رفته‌اند و اکنون منابع نزدیک به کلیرلیک می‌گویند باشگاه در این سال‌ها درس‌های مهمی آموخته است. فعالیت نقل‌وانتقالاتی تابستان گذشته بهتر بود و چلسی با ژابی آلونسو حالا یک مربی کاربلد و باتجربه دارد و بازیکنانی مطابق نیازهای تیم خود جذب کرد. بولی در این مدت بیشتر از دور نظاره‌گر بوده است. بحث خرید سهام او مدت‌ها مسکوت ماند تا اینکه تابستان گذشته دوباره مطرح شد. گفته می‌شود جرقه اصلی زمانی زده شد که والتر به دنبال نقدکردن بخشی از دارایی‌های خود برای رسیدگی به مسائل مالی در آمریکا بود. زمانی که او سهامش در لس‌آنجلس لیکرز را فروخت، نشانه‌ها روشن‌تر شدند. گفته می‌شود بولی و والتر از سرمایه‌گذاری خود در چلسی سودی مختصر به دست آورده‌اند. جاناتان گلدستاین، از متحدان بولی نیز هیئت‌مدیره را ترک کرده است. ویس اما در یکی از بخش‌های زیرمجموعه کلیرلیک سرمایه‌گذاری کرده و همچنان در باشگاه حضور دارد.

در امور روزمره، تغییر چندانی رخ نخواهد داد. عملیات اجرایی، ساختار رهبری و استراتژی باشگاه همچنان همان مسیر قبلی را دنبال می‌کنند. مسئله بزرگ، ورزشگاه است؛ جایی که خروج بولی و والتر می‌تواند زمینه‌ساز تحولات جدیدی باشد. گاردین نخستین بار در سپتامبر ۲۰۲۴ گزارش داد که چلسی در حال مذاکره برای ترک استمفوردبریج و انتقال به منطقه ارلز کورت است. این پروژه پس از دریافت مجوز برنامه‌ریزی، پیشرفت چندانی نداشته است. علاقه چلسی به ساخت استادیوم جدید در این منطقه همچنان پابرجاست، هرچند باشگاه احتمال بازسازی استمفوردبریج را نیز کنار نگذاشته است. هر تصمیمی که در این زمینه اتخاذ شود، دیگر بدون حضور بولی خواهد بود. اقبالی و فلیسیانو در بیانیه‌ای درباره جدایی او اعلام کردند که بولی «همیشه بخشی از داستان و خانواده چلسی خواهد بود» که توصیفی سخاوتمندانه به نظر می‌رسد.