نبویان؛ نماینده‌ای که از سعید جلیلی پیشی گرفته است/ پایان آرامش پس از سفر اسلام‌آباد و بازگشت به وضعیت اولیه/ افشاگر یا پخش‌کننده اخبار کذب؟!

به گزارش خبرآنلاین، محمود نبویان در حال حاضر به یکی از چهره‌های جنجالی در عرصه سیاست تبدیل شده و به نوعی پرچم بازی‌های سیاسی را در دست گرفته است. از زمان آتش‌بس میان ایران و آمریکا، او به طور مکرر با حواشی جدیدی به صدر اخبار راه پیدا کرده است. برای شناخت شخصیت‌های سیاسی، باید به دوستان و دشمنان آن‌ها توجه کرد. کارنامه محمود نبویان، نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، مشابه هم‌جناحی‌هایش است که با عناوینی چون پایداری، دلواپس و مذاکره‌ناپذیر شناخته می‌شوند. در میان دلواپسان، نبویان به عنوان چهره‌ای کلیدی شناخته می‌شود. او تجسم مصباح یزدی و سعید جلیلی در سیاست ایران است؛ افرادی که صدای بلندی در عرصه سیاست داشته‌اند اما نتایج عملی دیدگاه‌هایشان تنها به مقابله با تصمیمات کشور محدود شده است. کارنامه سعید جلیلی نیز شامل مذاکراتی است که به قطعنامه‌های تحریمی شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران منجر شده است. علاوه بر این، جلیلی دولت در سایه‌ای نیز تشکیل داده و در فرصت‌های مختلف با جزواتی تحت عنوان «برنامه اداره کشور» به نامزدی انتخابات ریاست جمهوری پرداخته است. اما هنوز مشخص نیست که جایگزین مذاکرات چه خواهد بود.

نبویان نیز از زمان آتش‌بس میان ایران و آمریکا، به طور مکرر با جنجال‌های جدیدی به صدر اخبار بازگشته است؛ چه در سفر به پاکستان با تیم مذاکره‌کننده و چه در ادعای تدارک کودتا از سوی رقبای سیاسی‌اش. در سفر به پاکستان، هدف احتمالی دیپلمات‌ها مهار خشم مخالفان بود که به نظر می‌رسید موفقیت‌آمیز بوده است. اما نبویان تنها یک بار با این تیم همراه شد و مشخص نیست که آیا دیپلمات‌ها نظرشان تغییر کرده یا خود او تمایلی به نشان دادن چهره‌ای آرام نداشته است. در نهایت، او دوباره به موضع‌گیری‌های تند علیه دیپلماسی و دیپلمات‌ها بازگشت و با وجود واکنش‌های منفی، به نظر می‌رسید که تشویق می‌شود تا به همین رویه ادامه دهد. او مذاکرات را خسارت محض خواند و نوشت: «در این مقطع زمانی، مذاکره با آمریکا تنها به نفع آمریکا خواهد بود و خسارت‌های زیادی به ملت ایران وارد خواهد کرد.»

نبویان همچنین تلاش کرد تا اختلاف‌افکنی میان اعضای تیم مذاکره‌کننده ایجاد کند. در حالی که عباس عراقچی، وزیر خارجه، در رأس تیم مذاکره‌کننده با آمریکایی‌ها بود، نبویان از قالیباف خواست تا افرادی مانند وزیر خارجه را از تیم خارج کند. او نوشت: «با توجه به سابقه بدعهدی آمریکا و حضور افرادی که در توافق ذلت‌بار برجام نقش داشته‌اند، هیچ امیدی به توافق مطلوب برای ایران وجود ندارد.» هرچند او به صراحت از عراقچی نام نبرد، اما عراقچی در زمان مذاکرات برجام معاون محمدجواد ظریف بود و مسئولیت تیم مذاکره‌کننده را بر عهده داشت. نبویان همچنین به اختلاف‌افکنی ادامه داد و نوشت: «قالیباف در اداره مجلس موفق بوده و اگر او در مذاکرات اخیر نبود، اتفاقات بدی می‌افتاد.»

با جدی‌تر شدن احتمال دستیابی به تفاهم میان ایران و آمریکا، اقدامات تخریبی نبویان نیز افزایش یافت. او ادعا کرد که تیم مذاکره‌کننده امتیاز تنگه هرمز را واگذار کرده و می‌خواهد وضعیت آن را به قبل از جنگ ۴۰ روزه برگرداند. این نماینده مجلس با ادعای عبور تیم مذاکره‌کننده از خطوط قرمز رهبری گفت: «مدیریت انحصاری ایران در تنگه هرمز چه شده است؟» و افزود که ایران باید از شناورهای غیرنظامی عبوری عوارض دریافت کند. این اظهارات با واکنش امیرحسین یزدان‌پناه، عضو کمیته رسانه‌ای تیم مذاکره‌کننده ایران، مواجه شد که ادعاهای نبویان را رد کرد و گفت: «وضعیت تنگه هرمز به قبل از جنگ برنمی‌گردد.»

نبویان که مدعی خسارت‌بار بودن تفاهم برای ایران شده، در اقدامی جنجالی مکاتبات محرمانه رهبری را در تلویزیون زنده افشا کرد و گفت که رهبری در چند مرحله نسبت به روند مذاکرات گلایه کرده‌اند. این رفتار او به حدی جنجالی شد که حتی صداوسیما، که به پایگاه تندروها تبدیل شده، به این اقدام واکنش نشان داد. صداوسیما ابتدا صحبت‌های او را قطع کرد و سپس مدیرکل برنامه استعفا داد و در بیانیه‌ای اقدام او را جرم خواند و اعلام کرد که از طریق مراجع قضایی پیگیری خواهد شد. واکنش‌های شدید به نبویان نه تنها او را به عقب‌نشینی وادار نکرد، بلکه او به تهدید دیپلمات‌ها ادامه داد و در فضای مجازی نوشت: «پیش‌شرط‌های مذاکره هنوز محقق نشده و این رژیم مدعی است هرگز از لبنان خارج نخواهد شد!»

تازه‌ترین اقدام نبویان در توییتی بود که به ادعای یک کودتا اشاره داشت. زمانی که حسام‌الدین آشنا، مشاور رئیس‌جمهور سابق، در توییتی نوشت که همه قوا و نهادها به خطرات تفرقه پی برده‌اند، نبویان در واکنشی توییتری نوشت: «آیا کودتایی در راه است؟» این چند کلمه، اگرچه بیشتر واکنشی برای بقا بوده، اما می‌تواند ادعایی حقوقی و قابل پیگیری باشد. او به عنوان چهره‌ای کلیدی در اردوگاه دلواپسان، همچنان به نقدهای مخرب خود ادامه می‌دهد و هیچ راهکار جایگزینی برای آن‌ها ارائه نمی‌دهد. در این راستا، نه تنها او و نه هیچ یک از هم‌حزبی‌هایش به برنامه انتخاباتی چندصد صفحه‌ای سعید جلیلی مراجعه نمی‌کنند، بلکه مشخص نیست که این برنامه‌ها چه خاصیتی غیر از مناظره‌های انتخاباتی دارند. به نظر می‌رسد که مسئله برای این افراد مذاکره نیست، بلکه این است که خودشان باید در رأس امور قرار داشته باشند.