استقبال کاربران سوگوار از گفتوگو با ارواح دیجیتال عزیزان از دست رفته

پژوهشگران در یک آزمایش متوجه شدند که بسیاری از افراد پس از گفتوگو با چتباتی که نقش عزیزان فوتشدهشان را ایفا میکرد، احساس رضایت و آرامش بیشتری داشتند. این تجربه به آنها کمک کرد تا با غم خود بهتر کنار بیایند.
کد خبر: ۹۳۱۷۹۸
تاریخ انتشار: ۴۳ : ۱۴ – ۰۱ مرداد ۱۴۰۵
برخی از کاربران در حال سوگواری از امکان گفتوگو با ارواح دیجیتال عزیزان درگذشته خود استقبال میکنند. پژوهشگران در یک مطالعه به این نتیجه رسیدند که بسیاری از افراد پس از برقراری ارتباط با چتباتی که نقش عزیز فوتشده آنها را ایفا میکرد، احساس رضایت و آرامش خاطر داشتند.
به گزارش انتخاب، زومیت: در این مطالعه، پژوهشگران دریافتند که گفتوگو با «روح» عزیز از دست رفته، که با استفاده از هوش مصنوعی طراحی شده، ممکن است برای برخی افراد ترسناک و برای برخی دیگر تسکیندهنده باشد. با این حال، نتایج نشان میدهد که بسیاری از سوگواران از این تجربه احساس رضایت کردهاند.
پژوهشگران اعلام کردند که حتی زمانی که چتبات برخی واقعیتها را به اشتباه بیان میکرد، شرکتکنندگان معمولاً از مکالمه راضی بودند. جک منینگ، دانشمند اطلاعات در دانشگاه کلرادو بولدر و همکارانش در تاریخ ۱۲ ژوئن در کنفرانس «طراحی سامانههای تعاملی» گزارش دادند که گفتوگو با عزیزان از دست رفته از طریق هوش مصنوعی برای ۱۶ داوطلب در بسیاری از موارد آرامشبخش بوده است.
نتایج این مطالعه نشان میدهد که برای افرادی که پذیرای چنین فناوریای هستند، ارواح هوش مصنوعی که به نامهای «گریفبات» یا «دِدبات» نیز شناخته میشوند، نیازی به دقت بالا ندارند تا واقعی به نظر برسند، بلکه کافی است انتظارات عاطفی و اجتماعی فرد سوگوار را برآورده کنند.
منینگ که از میزان علاقه داوطلبان شگفتزده شده است، به یاد میآورد که در ۱۱ سالگی خواهر ۱۳ سالهاش درگذشت و اکنون نسبت به ایده صحبت با روح دیجیتال او احساس نفرت عمیقی دارد. او افزود: «من نسخهای از خواهرم را در ذهنم دارم و نمیخواهم با این واقعیت روبهرو شوم که شاید در شیوهی بهخاطر سپردن او اشتباه میکنم.»
با این حال، داوطلبان این مطالعه با هدف مشخصی به این تجربه روی آوردند. منینگ گفت: «آنها سوالاتی داشتند که احساس میکردند بیپاسخ مانده یا جزئیاتی در زندگیشان وجود داشت که به شدت میخواستند به اشتراک بگذارند.» افرادی که تمایلی به تعامل با چتبات بازآفرینی یک عزیز فوتشده نداشتند، در این پژوهش گنجانده نشدند. به طور کلی، تمامی داوطلبان این تجربه را مثبت ارزیابی کردند.
یکی از شرکتکنندگان به پژوهشگران گفت: «حس میکردم واقعاً دارم با خود پدربزرگم صحبت میکنم.» فرد دیگری اظهار داشت: «فقط حس میکنم همان آرامشی را میگیرم که مدتها به آن نیاز داشتم.» تنها اطلاعاتی که چتبات برای تقلید در اختیار داشت، پرسشنامهای کوتاه بود که شرکتکننده درباره عزیز درگذشتهاش پر کرده بود.
زمانی که ربات جاهای خالی را با اطلاعات جعلی پر میکرد، مانند اشاره به شغلی که آن فرد هرگز نداشت، شرکتکنندگان معمولاً به مکالمه ادامه میدادند. چیزی که بیشتر شرکتکنندگان را آزار میداد، خطا در لحن یا سبک بود. به عنوان مثال، ربات هرگز از ایموجی استفاده نمیکرد، که برای شرکتکنندگانی که بیشتر ارتباطشان با عزیزانشان از طریق پیامک بوده، اهمیت زیادی داشت. در یک نمونه دیگر، ربات یکی از شرکتکنندگان را با لقبی صدا زد که به گفته او، عزیز از دست رفتهاش هرگز از آن استفاده نمیکرد.
برچسب ها :انتخاب ، سوگواری ، گفتوگوی دیجیتال ، هوش مصنوعی
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.



ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰