تندروها به چه دلیل به پزشکیان، قالیباف و اژه‌ای حمله می‌کنند؟ + اینفوگرافیک

نیلوفر مولایی: روزی که امیرحسین ثابتی، نماینده تهران و مشاور ارشد سعید جلیلی، در توئیتر خود نوشت: «دولت سایه‌ای که جلیلی از آن سخن می‌گوید به معنای دولت سایه برای کل حاکمیت است نه فقط دولت سایه برای قوه مجریه»، برخی تحلیل‌ها نشان می‌داد که تندروها قصد دارند به تدریج کنترل قوای سه‌گانه را به دست بگیرند و از این طریق تمامی ارکان حاکمیت را در اختیار خود قرار دهند. با این حال، شکست سعید جلیلی در برابر مسعود پزشکیان در انتخابات تیرماه سال ۱۴۰۳ و همراهی محمدباقر قالیباف و غلامحسین محسنی اژه‌ای با دولت چهاردهم، برنامه تندروها را مختل کرد؛ این همراهی که در پی جنگ‌های نظامی و اقتصادی و شهادت رهبر انقلاب شدت گرفت، موجب شد تا تندروها به هر دلیلی، خشم خود را بر سر سران سه قوه خالی کنند.

به عبارت دیگر، برای تندروهایی که در پی تسلط بر تمامی صندلی‌های ارکان حاکمیت بودند، افراد اهمیت چندانی ندارند و موضوع فراتر از انتقاد به مسعود پزشکیان، محمدباقر قالیباف و غلامحسین محسنی اژه‌ای است. تندروها که اکثراً از چهره‌های حامی جلیلی هستند، از زمان جنگ نظامی آمریکا و اسرائیل در اسفندماه 1404، هر تصمیمی که از سوی نظام و با رأی اعضای شورای عالی امنیت ملی (مهم‌ترین نهاد امنیتی کشور) اتخاذ می‌شود را زیر سؤال برده و به جای حفظ وحدت و انسجام کشور، به دوقطبی‌سازی دامن می‌زنند.

به ویژه آنکه امضای تفاهم ۶۰ روزه میان ایران و آمریکا توسط پزشکیان، که در پی دیدار قالیباف با جی‌دی ونس، معاون اول ترامپ به دست آمد، از جمله تصمیماتی بود که موافقت رهبر انقلاب و فرماندهان ارشد نظامی را به همراه داشت. اما مخالفان این تصمیم، با حضور در تجمعات شبانه و هر تریبونی که در اختیار داشتند، شعارهای تندی علیه مسئولان ارشد کشور سر دادند و حتی به عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، سنگ‌پراکنی کردند.

عدم بازگشایی صحن علنی مجلس به دلیل شرایط امنیتی نیز از جمله تصمیماتی بود که شورای عالی امنیت ملی دستور آن را صادر کرده بود، اما تندروها انگشت اتهام خود را به سمت قالیباف نشانه رفتند و او را به خیانت و سیاسی‌کاری متهم کردند. از سوی دیگر، هر زمان که بحث پرونده فساد چای دبش و زندانی شدن دو وزیر دولت سیزدهم (فاطمی امین و ساداتی‌نژاد) مطرح می‌شود، گویی خنجر تیزی بر قلب تندروها فرو رفته است.

در واقع، آنان که در سال گذشته تمام تلاش خود را کردند تا این وزیر را از این پرونده مبرا کنند و هر زمان که بحث رسیدگی به تخلفات آنان در دادگاه مطرح می‌شد، با ایجاد فشار به رئیس دستگاه قضا می‌خواستند از این اقدام جلوگیری کنند، آن‌چنان از این محکومیت‌ها ناراضی هستند که غلامحسین محسنی اژه‌ای را به بهانه‌هایی واهی متهم به وحدت‌شکنی می‌کنند. اما این تنها بهانه برای حمله به محسنی اژه‌ای نیست؛ هر سخنی از سوی اژه‌ای که در جهت مخالفت با دولت و قالیباف نباشد و وحدت قوا را حفظ کند، به نظر می‌رسد آتشی به اردوگاه تندروها می‌افکند.