درخواست جمعی برای پایان خشونت علیه کادر درمان؛ خطاب به سران سه قوه و فرماندهی انتظامی کشور

در پی افزایش نگرانی‌ها از تداوم خشونت علیه پزشکان، پرستاران و سایر اعضای کادر درمان، جمعی از امضاکنندگان با انتشار نامه‌ای خطاب به فرماندهی کل نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، رئیس قوه قضائیه و رئیس‌جمهور، خواستار اتخاذ تدابیر فوری برای مقابله با این پدیده و برخورد جدی با عاملان آن شدند.

در این  کارزار با تأکید بر ضرورت حمایت از کادر درمان و صیانت از امنیت مراکز ارائه خدمات سلامت، آمده است که تداوم خشونت علیه کارکنان نظام سلامت، علاوه بر تهدید امنیت شغلی و روانی آنان، می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای نظام سلامت کشور به همراه داشته باشد؛ از جمله خروج تدریجی نیروهای متخصص از چرخه ارائه خدمات درمانی و گسترش طبابت تدافعی که در بلندمدت به اتلاف منابع انسانی و مالی و کاهش کیفیت خدمات سلامت منجر خواهد شد.

ریشه‌های خشونت؛ از کمبود امکانات تا ضعف در برخورد با متخلفان

امضاکنندگان در بخش دیگری از این نامه، خشونت‌های رخ‌داده علیه کادر درمان، به‌ویژه از سوی همراهان بیماران، را متأثر از عواملی همچون شکل‌گیری فضای بی‌اعتمادی نسبت به جامعه پزشکی، کمبود امکانات بیمارستانی، ضعف در فرآیندهای راهنمایی و مدیریت مراجعان و نبود برخورد بازدارنده با عاملان خشونت دانسته‌اند.

در این نامه تأکید شده است که در بسیاری از این موارد، کارکنان درمانی در چارچوب وظایف حرفه‌ای، علمی و قانونی خود عمل می‌کنند و برخوردهای خشونت‌آمیز علیه آنان، علاوه بر آسیب‌های فردی، روند ارائه خدمات به سایر بیماران را نیز مختل می‌کند.

ضرب‌وشتم رزیدنت بیمارستان شهید جلیل یاسوج؛ زنگ خطری برای نظام سلامت

در ادامه کارزار ، حادثه ضرب‌وشتم یکی از دستیاران تخصصی پزشکی (رزیدنت) در بیمارستان شهید جلیل یاسوج به‌عنوان نمونه‌ای نگران‌کننده از وضعیت موجود مورد اشاره قرار گرفته است؛ حادثه‌ای که به اعتقاد امضاکنندگان، ضرورت اقدام فوری و مؤثر مسئولان برای جلوگیری از تکرار چنین اتفاقاتی را بیش از پیش آشکار می‌کند.

مطالبه دوگانه از مسئولان: پیشگیری از خشونت و برخورد قاطع قضایی

امضاکنندگان این  کارزار از مسئولان کشور خواسته‌اند در دو محور اساسی اقدام کنند: نخست، شناسایی و رفع عوامل زمینه‌ساز خشونت علیه کادر درمان از طریق اصلاح فرآیندهای بیمارستانی، بهبود شرایط ارائه خدمات و تقویت اعتماد عمومی؛ دوم، برخورد جدی، قانونی و بازدارنده با عاملان خشونت، با پیگیری موضوع از سوی مدعی‌العموم و دستگاه قضایی.

در پایان این نامه، با تأکید بر ضرورت حمایت عملی از کارکنان نظام سلامت، تصریح شده است که تأمین امنیت پزشکان، پرستاران و سایر اعضای کادر درمان، صرفاً مطالبه‌ای صنفی نیست، بلکه ضرورتی اساسی برای حفظ سرمایه انسانی کشور، استمرار خدمات درمانی و صیانت از سلامت عمومی جامعه به شمار می‌رود.

امضاکنندگان با طرح این درخواست، خواستار آن شده‌اند که مسئولان ذی‌ربط با اقداماتی روشن، مؤثر و مستمر، زمینه پایان دادن به خشونت در مراکز درمانی را فراهم کنند