«اوالد لینن؛ از زخم ۲۵ سانتی‌متری بوندسلیگا تا چپ‌گرایی و نفرت از امضا»

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، اوالد لینن (Ewald Lienen) در تاریخ 28 نوامبر 1953 در شهر لیمکه آلمان به دنیا آمد. او در پست‌های وینگر چپ، هافبک نفوذی و مهاجم نوک به میدان رفت. لینن که برادرزاده هربرت بوردنسکی، بازیکن سابق تیم ملی آلمان بود، فعالیت حرفه‌ای خود را در سال 1971 در باشگاه اشلوب هولته آغاز کرد. او تا سال 1974 در این تیم حضور داشت و موفق به ثبت آمار 33 بازی و 13 گل شد.

در سال 1974، لینن به آرمینیا بیله‌فلد در سطح دوم فوتبال آلمان منتقل شد و در سه فصل همکاری با این باشگاه، به آمار 25 بازی و 8 گل در فصل 75-1974، 40 بازی و 8 گل در فصل 76-1975 و 38 بازی و 10 گل در فصل 77-1976 دست یافت. این بازیکن در سال 1977 با انتقالی به مبلغ 310 هزار یورو به مونشن گلادباخ در بوندسلیگا، جهش بزرگی در فوتبال خود تجربه کرد. پس از نخستین بازی‌اش برابر بوخوم، او موفق شد دروازه تیم‌های دویسبورگ، فرانکفورت، اشتوتگارت، وردربرمن و دورتموند را باز کند و به آمار کلی 34 بازی، 6 گل و 1 پاس گل دست یابد. در این فصل، او برای نخستین بار در جام باشگاه‌های اروپا به میدان رفت.

در فصل موفق گلادباخ یعنی 79-1978، لینن به حضور تأثیرگذار خود در ترکیب اصلی ادامه داد و توانست قهرمانی جام یوفا را به دست آورد. او در این مسیر، دو گل برابر منچستر سیتی در مرحله یک‌چهارم نهایی و دویسبورگ در نیمه نهایی به ثمر رساند و در تمامی مسابقات این تورنمنت، از جمله دو دیدار فینال برابر ستاره سرخ، به میدان رفت. لینن در بوندسلیگا نیز عملکرد خوبی داشت و دو بریس برابر تیم سابقش، بیله‌فلد و هامبورگ به ثبت رساند. او دومین فصل همکاری‌اش با گلادباخ را با آمار 44 بازی، 9 گل و 2 پاس گل به پایان رساند.

در دو فصل بعدی، لینن آمارهای 46 بازی و 10 گل در فصل 80-1979 و 39 بازی، 9 گل و 1 پاس گل در فصل 81-1980 را به ثبت رساند. نایب قهرمانی جام یوفا در صعود مجدد به فینال این تورنمنت در فصل 80-1979 با دو گل از لینن، مهم‌ترین لحظه او در این دو فصل بود. در سال 1980، لینن تصمیم به ترک گلادباخ و بازگشت به آرمینیا بیله‌فلد گرفت. پیش از این بازگشت، او قصد داشت از دنیای فوتبال خداحافظی کند، اما یک کلاهبرداری مالی از او باعث شد تا به ادامه فوتبال فکر کند.

در نخستین فصل بازگشت به آرمینیا، لینن در دیدار هفته دوم برابر وردربرمن دچار زخم عمیقی شد که به دلیل تکل خطرناک نوربرت زیگمان به وجود آمد. این زخم به حدی شدید بود که بخشی از استخوان ران او نمایان شد و او مجبور به ترک زمین بازی شد. پس از 23 بخیه و 17 روز، لینن به تمرینات تیمش بازگشت. او در این زمان به شدت به مربی زیگمان، اوتو ریهاگل اعتراض داشت و معتقد بود که ریهاگل باعث این خطا شده است. پس از بازگشت به زندگی ورزشی، لینن موفق شد برابر نورنبرگ، کارلسروهه، فرانکفورت و مونشن گلادباخ گلزنی کند و فصل را با آمار 28 بازی و 4 گل به پایان برساند.

لینن یک فصل دیگر در بیله‌فلد ماند و به آمار 43 بازی، 10 گل و 1 پاس گل که شامل بریس برابر گلادباخ می‌شد، دست یافت. در سال 1983، او بار دیگر به گلادباخ بازگشت و در این تیم به عنوان بازیکن مؤثر و کلیدی شناخته شد. او در این دوران به آمار 40 بازی و 9 گل در فصل 84-1983، 44 بازی و 5 گل در فصل 85-1984، 40 بازی و 3 گل در فصل 86-1985 و 42 بازی، 4 گل و 2 پاس گل در فصل 87-1986 دست یافت. گلزنی برابر رئال مادرید در جام یوفا (سال 1985) و نایب قهرمانی جام حذفی (سال 1984) از مهم‌ترین لحظات او در این فصول بود.

در سال 1987، لینن پروژه‌ای جالب را در دویسبورگ آغاز کرد و هدفش کمک به صعود این باشگاه از سطح سوم فوتبال آلمان به سطح برتر بود. او با 15 بازی و 4 گل در فصل 88-1987 و 24 بازی، 8 گل و 2 پاس گل در فصل 89-1988، به این هدف نزدیک شد و دویسبورگ را به بوندسلیگا2 رساند. این بازیکن پس از 42 بازی در فصل 90-1989 و 44 بازی و 4 گل در فصل 91-1990، دویسبورگ را به بوندسلیگا بازگرداند. در بازگشت به بوندسلیگا، او موفق به ثبت یک گل برابر کارلسروهه و 3 پاس گل در 30 بازی شد. پایان همکاری لینن با دویسبورگ تلخ بود زیرا این باشگاه به سطح پایین‌تر سقوط کرد و او نیز تصمیم به پایان فوتبال گرفت.

لینن یکی از بازیکنان صاحب‌نظر فوتبال آلمان بود که به تأثیرگذاری ورای ورزش در معادلات جهانی و کشورش اهمیت می‌داد. او عقاید چپ‌گرایانه داشت و به همین دلیل لقب «لنین» را به خاطر شباهت نام خانوادگی‌اش با ولادیمیر لنین، رهبر سابق شوروی دریافت کرد. او به شدت مخالف جنگ بود و به نوسازی موشک‌های هسته‌ای آلمان و استقرار موشک‌های جدیدتر اعتراضات متعددی را مطرح کرد. او عمدتاً از جنبش صلح کشورش حمایت می‌کرد، طرفدار محیط زیست و رژیم گیاه‌خواری بود و با خدمت سربازی مخالفت داشت. او بعدها کاندیدای پارلمان ایالتی نوردراین و وستفالن شد و در سال 1987، اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای فوتبال در آلمان را تأسیس کرد. زندگی‌نامه او با عنوان «من همیشه یک یاغی بوده‌ام» یادگاری از اوست. لینن برخلاف بسیاری از فوتبالیست‌ها، از امضا دادن به هوادارانش متنفر بود زیرا فرقی میان امضای خود و آن‌ها نمی‌دانست.

او در سال 1989 با تیم دوم دویسبورگ به دنیای مربیگری ورود پیدا کرد و بعدها موفق به سرمربی‌گری تیم اصلی دویسبورگ و همکاری با یوپ هاینکس در تنه‌ریف شد. او در مربیگری چالش‌های مختلفی را در باشگاه‌های هانزاروستوک، کلن، تنه‌ریف اسپانیا، گلادباخ، هانوفر، پانیونیوس یونان، مونیخ 1860، المپیاکوس یونان، بیله‌فلد، آاِک آتن، اوتلول گالاتی رومانی و سن پائولی تجربه کرد. نوشتن جزئیات بازی و تاکتیک‌ها باعث شده بود تا همکاران و بازیکنان تیم‌های لینن، او را به «اوالد یادداشت‌ها» یا معادل فارسی «میرزا بنویس» ملقب کنند. او سابقه همکاری با وحید هاشمیان و خرید این بازیکن برای هانوفر را در زمان سرمربی‌گری این باشگاه داشته است.