مدرسه‌یاران و خدمتگزاران آموزش و پرورش، با وجود سال‌ها خدمت بی‌وقفه و مسئولیت‌پذیری، همچنان با مشکلات معیشتی و عدم توجه به حقوق و مزایای خود مواجه‌اند. این قشر زحمتکش که در خط مقدم تعلیم و تربیت قرار دارند، خواستار افزایش حقوق متناسب با تورم و اجرای کامل فوق‌العاده خاص هستند. در شرایطی که بار اقتصادی بر دوش آنان سنگینی می‌کند، نبود تریبون و حمایت‌های لازم، صدای آن‌ها را به سکوتی خاموش تبدیل کرده است. آنان تنها یک پرسش دارند: تا کی باید با کمبود نیرو و افزایش وظایف، بدون دریافت حقوق عادلانه، به خدمت ادامه دهند؟