با بازگشت ثبات به کشور، ضرورت بازگشت به آموزش حضوری در دانشگاه‌ها بیش از پیش احساس می‌شود. هرچند آموزش مجازی در دوران محدودیت‌ها کارآمد بود، اما کیفیت و تعاملات محیط دانشگاهی قابل جایگزینی نیست. نوسانات اینترنت و مشکلات دسترسی به کلاس‌های آنلاین، بهره‌وری آموزشی را کاهش داده است. دانشگاه فضایی برای تبادل اندیشه و تعاملات دانشجویی است که در دنیای مجازی قابل بازسازی نیست. اکنون زمان آن است که با رعایت پروتکل‌های بهداشتی، درهای دانشگاه‌ها به روی دانشجویان باز شود تا روحیه علمی و پویایی پژوهشی احیا گردد.