عدم حضور کریستیانو رونالدو در زمین، تصمیمی تاکتیکی بود؛ نروژ اکنون در جمع پنج تیم برتر اروپا قرار دارد

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، کریستیانو رونالدو در دیدار مقابل نروژ فرصتی برای بازی پیدا نکرد و ژرژ ژسوس در این زمینه توضیحات مشخصی ارائه داد. پس از پیروزی 2-1 پرتغال برابر نروژ در هفته دوم لیگ ملت‌های اروپا که منجر به صدرنشینی این تیم در گروه 4 شد، ژسوس در نشست خبری به تحلیل این بازی پرداخت و گفت: تعویض‌های من، حتی در ده دقیقه پایانی، هرگز به منظور حفظ نتیجه انجام نشد. تمامی تعویض‌ها با هدف به ثمر رساندن گل سوم صورت گرفت. تصور کردم که نروژ با استفاده از بازیکنان هجومی و تازه‌نفس ممکن است غافلگیر شود و به همین دلیل به دنبال بازیکنانی بودم که بتوانند در میانه میدان توپ را کنترل و توزیع کنند.

وی در ادامه به دلیل عدم حضور رونالدو در میدان اشاره کرد و گفت: عدم بازی کریستیانو رونالدو یک تصمیم تاکتیکی بود. احساس کردم که روند بازی به گونه‌ای است که به تغییراتی نیاز داریم و در نهایت، زمان و موقعیت مناسبی برای به میدان آوردن او وجود نداشت. به بازیکنی با ویژگی‌های متفاوت نیاز داشتم. بازی‌های دیگری در پیش داریم که او می‌تواند در آن‌ها به ما کمک کند. او بازیکنی با تجربه بسیار بالا است.

ژسوس همچنین در مورد عدم رفتن رونالدو به سمت هواداران پس از بازی گفت: تنها خودش می‌تواند به این سوال پاسخ دهد. قبل از بازی به او گفتم که فرصت بازی خواهد داشت اما در نهایت او را به میدان نفرستادم. این فوتبال است که برخی چیزها را به شما دیکته می‌کند و با او صحبت خواهم کرد. تیم ملی، تیم ملی است.

وی در ادامه به پیروزی تیم اشاره کرد و گفت: این یک پیروزی خوب بود. به نظر من، تیم نروژ یکی از پنج تیم برتر اروپاست. آن‌ها مهاجمی دارند که می‌تواند در هر لحظه از بازی گلزنی کند که این فوق‌العاده است. اما خط دفاعی ما و به‌ویژه دو مدافع میانی ما با کمک ژائو پالینیا و روبن نوس در لحظاتی که در فاز دفاعی قرار می‌گرفتند، عملکرد بسیار قدرتمندی داشتند. حتی با این وجود، هالند شش شوت از داخل محوطه داشت و یک بار موفق به گلزنی شد.

ژسوس در پایان گفت: از عملکرد تیم و بازیکنان راضی هستم. این پروسه آسانی نیست. باید در طول بازی‌های لیگ ملت‌های اروپا ترکیب و سیستم تیم را اصلاح کرد. این یک بازی دوستانه نیست که مربی بتواند تجربه کسب کند. در اینجا چیزی را امتحان می‌کنی و یا خوب پیش می‌رود یا بد. این یک ریسک است و اگر همه چیز بد پیش برود، نمی‌توان به عقب برگشت.