سینما و تئاتر؛ راهی برای کند کردن پیری بیولوژیکی

کد خبر: ۹۳۰۸۱۲

تاریخ انتشار: ۲۴ : ۲۲ – ۲۶ تیر ۱۴۰۵

خواندنی ها >> خواندنی ها

مطالعه‌ای که توسط محققان ژاپنی انجام شده است، نشان می‌دهد که رفتن به سینما و تئاتر می‌تواند به کاهش سرعت پیری بیولوژیکی کمک کند. این فعالیت‌ها که به نظر می‌رسد تنها برای سرگرمی هستند، در واقع با کاهش سرعت پیری بیولوژیک ارتباط دارند. به عبارت دیگر، غرق شدن در دنیای هنر نه تنها روح انسان را تازه می‌کند، بلکه به طور ملموسی جسم را نیز جوان‌تر نگه می‌دارد.

به گزارش انتخاب، همه انسان‌ها به مرور زمان پیر می‌شوند، اما سرعت و شیوه این فرایند برای هر فرد متفاوت است. دانشمندان دو نوع سن را از یکدیگر تفکیک می‌کنند: سن تقویمی که فقط تعداد سال‌های زندگی را نشان می‌دهد و سن فیزیولوژیک یا بیولوژیک که نشان‌دهنده سلامت و عملکرد واقعی اعضای بدن است.

پیش از این، تحقیقات متعددی نشان داده بودند که فعالیت‌های فرهنگی مانند رفتن به سینما، موزه یا تئاتر می‌توانند تأثیر مثبتی بر سلامت و بهزیستی سالمندان داشته باشند. با این حال، مطالعات کمی به طور مستقیم ارتباط میان این فعالیت‌ها و شاخص‌های دقیق پیری فیزیولوژیک را بررسی کرده بودند.

در این راستا، پژوهشگران مؤسسه علوم توکیو در ژاپن یک مطالعه جامع در این زمینه انجام دادند. هدف این پژوهش بررسی ارتباط میان مشارکت فرهنگی و سن فیزیولوژیک بود.

به گزارش Medical Xpress، محققان برای دستیابی به نتایج دقیق، داده‌های مربوط به ۱۸۹۹ فرد بالغ را که در دو بازه زمانی مختلف از سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ جمع‌آوری شده بود، تجزیه و تحلیل کردند.

برای تعیین سن فیزیولوژیک شرکت‌کنندگان، پرستاران ۱۰ نشانگر بیولوژیک مهم را اندازه‌گیری کردند. این نشانگرها شامل فشار نبض، فشار خون دیاستولیک، قدرت بازدم، غلظت هموگلوبین، میزان فیبرینوژن، هموگلوبین گلیکوزیله، کلسترول با چگالی پایین، شاخص توده بدنی، قدرت گرفتن اشیا با دست و سرعت راه رفتن بودند.

ترکیب این داده‌های پزشکی در نهایت به یک امتیاز ترکیبی برای سن فیزیولوژیک هر فرد تبدیل شد. همچنین از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا به پرسشنامه‌ای درباره میزان حضورشان در سینما، موزه‌ها، گالری‌های هنری، تئاتر، کنسرت و اپرا پاسخ دهند. امتیازها در طیفی از صفر (هرگز) تا پنج (دو بار در ماه یا بیشتر) دسته‌بندی شدند تا در نهایت یک نمره مشارکت فرهنگی از صفر تا ۱۵ برای هر نفر به دست آید.

نتایج این بررسی بسیار جالب بود. یافته‌ها نشان داد که میانگین سن فیزیولوژیک افرادی که مشارکت فرهنگی بالایی داشتند و به طور منظم (هر چند ماه یک‌بار یا بیشتر) در این برنامه‌ها شرکت می‌کردند، ۶۶.۹ سال بود. این عدد تقریباً سه سال کمتر از سن فیزیولوژیک گروهی بود که مشارکت کمتری در این رویدادها داشتند (۶۹.۹ سال).

تحلیل‌های دقیق‌تر نشان داد که علاقه‌مندان جدی به فعالیت‌های فرهنگی عموماً شامل زنان، افراد با وضعیت اجتماعی-اقتصادی بهتر، افراد شاغل و کسانی بودند که از سلامت عمومی مطلوب‌تری برخوردار بودند. پژوهشگران معتقدند که فعالیت‌های فرهنگی می‌توانند به تقویت روابط اجتماعی، ترویج سبک زندگی سالم‌تر و بهبود سلامت روان کمک کنند که همه این موارد به کاهش سرعت پیری جسمانی کمک می‌کنند.

یافته‌های این پژوهش در ژورنال Epidemiology and Community Health منتشر شده است.