دلایل شایستگی پائو کوبارسی برای دریافت جایزه بهترین بازیکن جوان جام جهانی ۲۰۲۶

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، وقتی پائو کوبارسی در زمین فوتبال به بازی می‌پردازد، تجربه و پختگی او به راحتی سن پایینش را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. این مدافع میانی 19 ساله پس از کسب قهرمانی در فینال جام جهانی، به عنوان بهترین بازیکن جوان این تورنمنت انتخاب شد. حضور او در قلب خط دفاعی هر تیمی در چنین سنی، خود به تنهایی قابل توجه است، اما کوبارسی و هم‌تیمی‌هایش فراتر از انتظارات عمل کردند و بهترین خط دفاعی را در کل مسابقات به نمایش گذاشتند. در جام جهانی 2026، اسپانیا در 8 بازی تنها یک گل دریافت کرد. رقبای این تیم در مجموع در جریان بازی و بدون احتساب ضربات ایستگاهی و کرنر، xG معادل تنها 1.69 را ثبت کردند که پایین‌ترین مقدار در بین xG دریافتی 32 تیم حاضر در مراحل حذفی بود. جالب است که این تیم موفق شد به فینال برسد و دو برابر 16 تیم از این 32 تیم بازی کند. لاروخا در مسیر قهرمانی خود، هفت کلین شیت به ثبت رساند و تنها شارل دکتلار در مرحله یک‌چهارم نهایی توانست با گل تساوی بلژیک، دروازه این تیم را باز کند و بدین ترتیب رکورد بی‌نقصی برای آن‌ها ثبت نشد. در فینال جام جهانی، اسپانیا به طور کامل بر بازی تسلط داشت و تمامی خطرات هجومی آرژانتین را خنثی کرد. در 90 دقیقه وقت قانونی، آرژانتین هیچ شوتی به سمت دروازه اسپانیا نداشت و تنها یک بار در محوطه جریمه این تیم توپ را لمس کرد. در وقت‌های اضافه، اسپانیا به خوبی تیم لیونل اسکالونی را محدود کرد و آن‌ها تنها دو شوت با مجموع xG معادل 0.2 داشتند.

این سطح از کنترل بازی، با مالکیت توپ بالا همراه است و برای اینکه مدافع فیکس اسپانیای لوئیس دلافوئنته باشید، باید به همان اندازه که با مالکیت توپ راحت هستید، بدون آن نیز احساس راحتی کنید. اینجاست که پائو کوبارسی واقعاً درخشش خود را نشان می‌دهد. او در فینال جام جهانی بیشترین لمس توپ (139)، پاس صحیح (121)، دقت پاس (96%) و پاس‌های خط‌شکن (21) را داشت. البته، این آمار تحت تأثیر این واقعیت قرار دارد که بازی به وقت‌های اضافه کشیده شد و نیازی به اشاره به بازی خاص و فوتبال مالکانه اسپانیا نیست. اما در چنین تیمی، مدافعان میانی نقش بسیار مهمی دارند و اینکه کوبارسی در سن کم خود توانایی فنی و ذهنی لازم را برای این نقش ایفا کند، بسیار قابل توجه است. او تنها بازیکنی نیست که در لحظات در اختیار داشتن مالکیت توپ تأثیرگذار است؛ تلاش‌های دفاعی او در فینال نیز با ثبت بیشترین دفع توپ (6) و سومین بازیکن برتر اسپانیا در زمینه پیروزی در دوئل‌ها (7) قابل توجه بود. اگرچه ممکن است بگویید آرژانتین خطر هجومی زیادی ایجاد نکرد، اما باید گفت که این مسئله تا حدی به خاطر تلاش‌های کوبارسی بود.

این عملکرد برای بازیکن بارسلونا تصادفی نبود؛ او در طول کل تورنمنت تأثیرگذار ظاهر شد. تنها هم‌تیمی او و برنده توپ طلای جام جهانی، رودری، توانست پاس صحیح بیشتری از کوبارسی در جام جهانی ثبت کند (756 در مقابل 671)؛ این آمار از سوی هر دو بازیکن، بالاترین مقدار پاس صحیح در تاریخ یک جام جهانی از زمان ثبت آمار (1966) بود. قطعاً بسیاری از این پاس‌ها ساده و کوتاه بودند و این بخشی از واقعیت کار مدافعان میانی است. با این حال، کوبارسی بدون شک با مشارکت و نحوه پخش توپ خود، هدفمندی و جهت‌گیری مشخصی به بازی تیمش بخشید. به وضوح، خلق موقعیت، شاخصی نیست که معمولاً با سبک بازی مدافعان میانی مرتبط باشد، اما توانایی ارسال پاس کوبارسی در کنار تسلط تیم اسپانیا بر بازی، باعث شده که این ویژگی در مورد او نسبت به اکثر مدافعان میانی، بیشتر نمایان شود. آمار هشت موقعیت خلق شده توسط او، بیشترین تعداد در میان مدافعان میانی حاضر در تورنمنت بود. همچنین 5 پاس عمقی او (پاسی که با شکافتن آخرین لایه دفاعی، بازیکن را در موقعیت گلزنی قرار می‌دهد و منجر به شانس شوت‌زنی می‌شود) که به همراه لیساندرو مارتینز، بیشترین تعداد در کل جام بود.

توانایی کوبارسی در شکستن خطوط رقیب با پاس‌های دقیق و حساب‌شده، نقشی کلیدی در حفظ نظم اسپانیا به هنگام داشتن مالکیت توپ ایفا کرد و به آن‌ها کمک کرد تا از سد ساختار پرسینگ رقیب عبور کرده یا در خطوط میانی فشرده، شکاف‌هایی پیدا کنند. بار دیگر، تنها رودری (122) بیش از کوبارسی (104) موفق به ارسال پاس‌های خط‌شکن شد. البته این واقعیت که اسپانیا هشت بازی در این تورنمنت انجام داد، به این معناست که بازیکنان آن‌ها فرصت بیشتری برای بهبود آمار و ارقام خود داشتند. وقتی به پاس‌های خط‌شکن به ازای هر 90 دقیقه می‌نگریم، کوبارسی با میانگین 12.5 به رتبه دهم سقوط می‌کند و در بین مدافعان، در رتبه سوم پشت یوناتان تا (14.9) و تیم رائم (12.8) قرار می‌گیرد. با این حال، این موضوع باز هم توانایی او در انتخاب پاس و نفوذ به خطوط دفاعی حریف را نشان می‌دهد. کوبارسی همچنین از حفظ مالکیت توپ استقبال می‌کرد. مهارت او در کار با توپ و رویکرد رو به جلوی سبک بازی‌اش، اغلب در پیش‌روی‌های او به سمت زمین حریف نمود پیدا می‌کرد؛ به‌طوری که او با ثبت 172 مورد حمل توپ (حرکت با توپ به مسافت حداقل 5 متر) و 106 مورد حمل توپ رو به جلو (پیش‌روی با توپ به مسافت حداقل 5 متر به سمت زمین حریف)، در هر دو شاخص در جایگاه سوم قرار گرفت.

برای اینکه در فوتبال مدرن مدافعی تراز اول باشید، نیاز روزافزونی به داشتن اعتماد به نفس و عملکردی مؤثر به هنگام کار با توپ وجود دارد و دقیقاً همین ویژگی است که کوبارسی را به یکی از بهترین مدافعان میانی جهان تبدیل کرده است. پیش از شروع جام جهانی 2026، اکثر افراد انتظار داشتند که جایزه بهترین بازیکن جوان به یک بازیکن هجومی و هیجان‌انگیز مانند لامین یامال برسد، اما در نهایت، تأثیر و نقش هیچ بازیکن جوانی – حتی اگر اندک و نامحسوس بوده باشد – به سطح تأثیرگذاری کوبارسی حتی نزدیک هم نبود. اسپانیا این تورنمنت را به عنوان قهرمان شایسته جام جهانی 2026 به پایان رساند و سخت است که به فردی شایسته‌تر از مدافع 19 ساله آن‌ها برای کسب جایزه بهترین بازیکن جوان جام فکر کنیم.