انسان مرموز هابیت، بیشتر از آنچه فکر می‌کردیم به ما شباهت داشت؛ کشف جدیدی از استخوان‌های لگن

کد خبر: ۹۳۷۱۲۲ تاریخ انتشار: ۳۴ : ۱۷ – ۰۸ شهریور ۱۴۰۵

بر اساس یک مطالعه جدید، انسان مرموز هابیت بیشتر شبیه به انسان‌های امروزی راه می‌رفته است. این تحقیق بر روی استخوان‌های لگن در اعماق جزیره فلورس اندونزی انجام شده و فسیل‌هایی از انسان‌تباران کوچک‌جثه‌ای به نام هابیت را مورد بررسی قرار داده است. این انسان‌های کوچک‌جثه با قدی حدود یک متر، ترکیبی عجیب از ویژگی‌های ابتدایی و پیشرفته دارند که آن‌ها را به یکی از مرموزترین گونه‌های منقرض‌شده تبدیل کرده است.

به گزارش انتخاب، دانشمندان با بررسی لگن این گونه مرموز به این نتیجه رسیدند که احتمالاً آن‌ها بیشتر شبیه به اعضای جنس انسان روی دو پا حرکت می‌کردند. این انسان فلورسی، گونه‌ای کوچک‌جثه از خویشاوندان منقرض‌شده‌ی انسان است که نخستین بار در سال ۲۰۰۳ در جزیره فلورس اندونزی کشف شد. قد برخی از افراد این گونه تنها حدود یک متر بود و به همین دلیل به آن‌ها لقب «هابیت» داده شد. هنوز مشخص نیست این گونه از کدام شاخه‌ی تکاملی به وجود آمده است.

در این مطالعه، پژوهشگران لگن نمونه‌ای مشهور به نام LB 1 را مورد بررسی قرار دادند. بر اساس گزارش‌ها و تحلیل‌های دیرینه‌انسان‌شناسی، تاکنون بقایای حداقل ۹ تا ۱۴ فرد از گونه انسان فلورسی در غار لئونگ بوا در جزیره فلورس اندونزی کشف شده است. به نوشته لایوساینس، اسکلت مورد مطالعه متعلق به زنی بالغ است که حدود ۱۰۰هزار تا ۶۰هزار سال پیش زندگی می‌کرد. پژوهشگران به دنبال این بودند که بدانند شکل لگن او بیشتر به انسان‌های اولیه شبیه است یا به گونه‌های قدیمی‌تر مانند استرالوپیتکوس.

نتایج نشان داد که لگن هابیت از نظر شکل بیشتر به گونه‌های انسانی دوره‌ی پلیستوسن، به‌ویژه انسان راست‌قامت، شباهت دارد. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که هابیت احتمالاً هنگام راه‌رفتن روی دو پا، حرکتی مشابه اعضای جنس انسان داشته است. البته این نتیجه به این معنا نیست که هابیت‌ها دقیقاً مانند انسان‌های امروزی راه می‌رفتند.

ساختار لگن هابیت‌ها نشان می‌دهد که آن‌ها احتمالاً برای دویدن سریع یا پیمودن مسافت‌های طولانی چندان مناسب نبوده‌اند. پژوهشگران حتی احتمال می‌دهند که این انسان‌ها هنوز بخشی از فعالیت‌های خود را روی درختان انجام می‌دادند. کریستی لوتون، انسان‌شناس زیستی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، اظهار داشت که اگر فقط لگن را در نظر بگیریم، انسان فلورسی در مجموع بسیار انسان‌مانند به نظر می‌رسد، اما احتمالاً دونده‌ی سریعی نبوده و مسیرهای طولانی را نیز زیاد طی نمی‌کرده است.

منشأ هابیت‌ها هنوز مبهم است، زیرا اسکلت آن‌ها ترکیبی از ویژگی‌های قدیمی و انسان‌مانند دارد. به عنوان مثال، استخوان‌های دست آن‌ها بیشتر به استرالوپیتکوس‌ها شباهت دارد، اما شانه‌ها، بازوها و حالا لگنشان بیشتر انسان‌مانند به نظر می‌رسد. این ترکیب عجیب باعث شده است که دانشمندان هنوز نتوانند با اطمینان بگویند هابیت‌ها دقیقاً از کدام گونه به وجود آمده‌اند.

دانشمندان در حال حاضر دو توضیح اصلی برای منشأ هابیت‌ها دارند. طبق فرضیه‌ی اول، اجداد آن‌ها انسان راست‌قامت بودند که به جزیره فلورس رسیدند و در طول نسل‌های بسیار، به دلیل شرایط زندگی و منابع محدود جزیره، جثه‌شان کوچک‌تر شد. فرضیه‌ی دیگر این است که هابیت‌ها اصلاً از انسان راست‌قامت به وجود نیامده‌اند، بلکه نوادگان گونه‌ای قدیمی و کوچک‌جثه از جنس انسان بوده‌اند که شاید هنوز فسیل شناخته‌شده‌ای از آن پیدا نشده باشد.

بررسی لگن به‌تنهایی نمی‌تواند یکی از این دو فرضیه را تأیید کند. پژوهشگران امیدوارند در آینده با بررسی پروتئین‌های باستانی یا مواد ژنتیکی، سرنخ‌های بیشتری درباره منشأ هابیت‌ها به دست آورند. در حال حاضر، این انسان کوچک‌جثه همچنان یکی از مرموزترین اعضای خانواده‌ی تکاملی انسان باقی مانده است.

این پژوهش در ژورنال American Journal of Biological Anthropology منتشر شده است.