تاریخ انتشار : سه‌شنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۵:۵۲
کد خبر : 9865

“هفت ساعت پیش از وداع با پدرم، احساس کردم او را از دست می‌دهم”

“هفت ساعت پیش از وداع با پدرم، احساس کردم او را از دست می‌دهم”

اسطوره تکرارنشدنی رم در کتاب خاطراتش از احساس ویران‌کننده‌ای می‌گوید که پس از شنیدن خبر مرگ پدرش به او دست داد. این تجربه تلخ، تأثیر عمیقی بر زندگی‌اش گذاشت و او را به چالش کشید.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، فرانچسکو توتی، اسطوره باشگاه رم، در کتاب خاطرات خود با عنوان “oltre” یکی از تلخ‌ترین لحظات زندگی‌اش را به تصویر کشیده است؛ روزی که پدرش، انزو توتی، به دلیل ابتلا به ویروس کرونا جان خود را از دست داد. این واقعه به گفته این ستاره ایتالیایی، مسیر زندگی‌اش را به طور دائم تغییر داد.

توتی در بخشی از کتابش به لحظه‌ای که خبر مرگ پدرش را دریافت کرد، اشاره کرده و می‌نویسد: «الو؟» در آن سوی خط، سکوتی مطلق حاکم بود که به نظر می‌رسید یک عمر طول کشیده است. تنها صدای نفسی کوتاه به گوش می‌رسید؛ نه نفسی سنگین، بلکه نفسی آرام و محتاطانه و همراه با احترام. «متأسفیم فرا…» به محض شنیدن کلمه «متأسفیم»، متوجه شدم. در آن لحظه، دنیا برایم فرو ریخت. پزشک معالج پدرم در بیمارستان اسپالانزانی رم، جایی که او بستری بود، این خبر را به من داد. او با صدایی آرام و مهربان، در میان مکث‌های خود و ترس‌های من، تلاش می‌کرد حقیقت را منتقل کند. پزشکی که هرگز در کارش کوتاهی نکرد و هر شب، بدون استثنا، بین ساعت ۱۹:۳۰ تا ۲۰، ما را از آخرین وضعیت پدرم مطلع می‌کرد.

توتی ادامه می‌دهد: نمی‌دانم چرا، اما خبرهای بد همیشه پیش از رسیدن، نشانه‌های خود را دارند؛ گویی قبل از اینکه به تو برسند، صدایشان را می‌شنوی. آن روز، هفت ساعت زودتر چنین حسی داشتم. پزشک سپس به او توضیح داده بود که متأسفانه وقتی بیمار به مرحله‌ای می‌رسد که نیاز به لوله‌گذاری تنفسی دارد، بازگشت از آن شرایط بسیار دشوار است.

پدر توتی، انزو، که در میان نزدیکانش به لقب «کلانتر» شناخته می‌شد، همان‌طور که زندگی کرده بود، از دنیا رفت؛ آرام و کم‌حرف. فرانچسکو درباره پدرش می‌نویسد: او تنها زمانی صحبت می‌کرد که واقعاً لازم بود. بیشتر از هر چیزی، با نگاهش و چشمانش حرف می‌زد. انزو توتی آخرین لحظات زندگی‌اش را با کمک دستگاه تنفس مصنوعی سپری کرد؛ تا اینکه ویروس کووید-۱۹ آخرین توان نفس کشیدن را نیز از او گرفت و با آسیب زدن به ریه‌هایش، او را از پا درآورد.

فرانچسکو توتی در پایان این بخش از خاطراتش می‌نویسد: این مرگی بود که زندگی من را تغییر داد؛ شاید این جمله تناقض‌آمیز به نظر برسد، اما چیزی جز رنج و عذاب عمیق نیست.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.