غذا خوردن با عزیزان، راهی برای کاهش قند خون!

کد خبر: ۹۴۰۹۳۳

تاریخ انتشار: ۱۶ : ۱۹ – ۰۳ مهر ۱۴۰۵

خواندنی ها >> خواندنی ها

پ شام دونفره علیه دیابت: غذا خوردن با کسی که دوستش دارید قند خون را کاهش می‌دهد

یک تحقیق بالینی جدید نشان می‌دهد که صرف وعده‌های غذایی در کنار شریک زندگی نه تنها از نوسانات ناگهانی قند خون جلوگیری می‌کند، بلکه به تسریع بازگشت گلوکز به سطح طبیعی نیز کمک می‌کند. به گزارش انتخاب، آیا وجود شریک عاطفی می‌تواند متابولیسم بدن شما را تحت تأثیر قرار دهد؟ پژوهشگران به این سوال پاسخ مثبت داده‌اند.

این مطالعه که در نشریه معتبر «پیشرفت‌های علمی» منتشر شده، تحت نظارت تیمی از دانشمندان دانشگاه عبری اورشلیم و مرکز درمانی شبا انجام شده است.

نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که تعاملات عاطفی و اجتماعی تأثیر قابل توجهی بر روندهای بیولوژیکی اساسی انسان، از جمله تنظیم متابولیسم دارند.

پروفسور شیر آتزیل، از دپارتمان روان‌شناسی دانشگاه عبری اورشلیم و سرپرست این پروژه، این مفهوم علمی را «فیزیولوژی اجتماعی» نامیده است.

او در این زمینه می‌گوید: «نقش اطرافیان در زندگی ما تنها به تسلی خاطر در زمان اندوه محدود نمی‌شود؛ ما در واقع برای مدیریت عملکردهای بنیادین زیستی بدنمان نیز به یکدیگر وابسته‌ایم، فرآیندهایی که معمولاً مستقل از زمینه‌های اجتماعی در نظر گرفته می‌شدند.»

آزمایش روی ۳۳۹ فرد بالغ: شبیه‌سازی فضای خانه

پژوهشگران ۳۳۹ فرد بزرگسال را در قالب زوج‌هایی که حداقل ۹ ماه از رابطه عاطفی‌شان می‌گذشت، مورد بررسی قرار دادند.

افرادی که سابقه بیماری‌های زمینه‌ای یا اختلال در قند خون داشتند از روند آزمایش کنار گذاشته شدند تا نتایج به طور کامل بر اساس واکنش طبیعی بدن باشد.

برای کاهش استرس و ثبت دقیق داده‌ها، محیط آزمایشگاه به شکل یک اتاق نشیمن خانگی با نور طبیعی، مبل و فرش طراحی شد.

شرکت‌کنندگان در طول یک روز، دو بار و تحت شرایط متفاوت، یک بار به تنهایی و بار دیگر در کنار شریک زندگی، با سه چالش فیزیولوژیکی مواجه شدند: مصرف کربوهیدرات، قرار گرفتن در سرما و محرک استرس‌زا.

در آزمون قند خون، شرکت‌کنندگان ۵۰ گرم کربوهیدرات استاندارد (معادل یک سیب‌زمینی متوسط یا یک پیمانه برنج) مصرف کردند. نتایج نشان داد که حضور شریک زندگی باعث شد منحنی افزایش قند خون پس از غذا ملایم‌تر باشد و سطح قند با سرعت بیشتری به وضعیت پایه بازگردد.

الگوی مشابهی نیز در آزمون سرما در دمای ۱۲ درجه سانتی‌گراد و آزمون شوک الکتریکی خفیف مشاهده شد؛ بدن داوطلبان در حضور شریک زندگی نوسان دمایی کمتری را تجربه کرد و سازگاری دستگاه عصبی با استرس به شکل مؤثرتری انجام شد.

چشم‌اندازی تازه برای مهار دیابت و ارزیابی‌های پزشکی

افزایش نگران‌کننده آمار دیابت و چاقی، مدیریت قند خون را به یکی از چالش‌های مهم نظام‌های سلامت در سطح جهانی تبدیل کرده است.

پژوهشگران بر این باورند که شناسایی نقش حضور عاطفی در تثبیت متابولیسم می‌تواند راه‌های جدیدی در درمان‌های کمکی و توصیه‌های مراقبتی ایجاد کند.

پروفسور آتزیل تأکید می‌کند که این یافته‌ها حتی می‌تواند شیوه استاندارد آزمایش‌های تشخیصی در مراکز درمانی را تغییر دهد: «اگر فردی برای انجام آزمایش تحمل گلوکز به درمانگاه مراجعه کند، حضور یا غیاب شریک زندگی در کنار او می‌تواند بر متغیرهای بیولوژیکی تأثیر بگذارد؛ فاکتوری که در پروتکل‌های فعلی در نظر گرفته نمی‌شود اما به وضوح بر کارایی هم‌ایستایی تأثیرگذار است.»

مطالعه اخیر توسط مونیا مصالحه، پژوهشگر فلسطینی‌تبار مقیم اسرائیل، و دکتر شای فوکس تدوین شده است.

پژوهشگران معتقدند که گام بعدی تحقیقات باید بر تفاوت‌های فردی تمرکز کند؛ تا مشخص شود چرا برخی افراد از نزدیکی فیزیکی و عاطفی بیشترین بهره بیولوژیکی را می‌برند، در حالی که در دیگران این اثر ممکن است کمتر باشد.