هوش مصنوعی: کلید نجات بشر یا منبع درد و رنج؟

کد خبر: ۹۴۰۹۳۰
تاریخ انتشار: ۰۱ : ۱۹ – ۰۳ مهر ۱۴۰۵

جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، در جدیدترین اظهارات خود نظری جنجالی درباره‌ی ارتباط هوش مصنوعی، مصرف انرژی و تغییرات اقلیمی ارائه داده است که واکنش‌های زیادی را برانگیخته است. هوانگ در یک پادکست بیان کرد که هوش مصنوعی می‌تواند در نهایت ابزاری حیاتی برای مقابله با بحران‌های اقلیمی باشد، اما برای رسیدن به این هدف، باید از یک دوره‌ی دردناک و تحمل خسارت‌های زیست‌محیطی کوتاه‌مدت عبور کرد. این دیدگاه شباهت زیادی به رویکرد شتاب‌گرایی افراطی در سیلیکون‌ولی دارد که آسیب‌های فعلی ناشی از فعالیت دیتاسنترهای مبتنی بر سوخت‌های فسیلی را بهایی موجه برای دستیابی به منافع آینده می‌داند.

مدیرعامل انویدیا مصرف بالای سوخت‌های فسیلی برای توسعه‌ی هوش مصنوعی را توجیه کرده و آن را به درد ضروری پیش از درمان تشبیه کرد. پیشرفت سریع فناوری‌های نوین همواره با چالش‌های ساختاری متعددی مواجه بوده است، اما نیاز فزاینده‌ی زیرساخت‌های رایانشی به برق، اکنون توسعه‌دهندگان بزرگ را با بحران‌های زیست‌محیطی روبه‌رو کرده است.

هوانگ در تشریح استدلال خود، روند استقرار هوش مصنوعی را با یک عمل جراحی مقایسه کرد و گفت برای نجات جان یک بیمار، ابتدا باید بدنش را شکافت و درد و رنج عظیمی را تحمیل کرد تا بهبودی حاصل شود. او با ثروتی نزدیک به ۱۹۲٫۶ میلیارد دلار، معتقد است که جهان در سال‌های آینده ناچار به استفاده‌ی گسترده از سوخت‌های فسیلی خواهد بود، زیرا انرژی‌های تجدیدپذیر کافی برای پاسخ‌گویی به تقاضای کنونی وجود ندارد.

منتقدان این استدلال را یادآور منطق شخصیت‌های شرور فیلم‌های سینمایی نظیر تانوس در مجموعه‌ی مارول می‌دانند که نابودی بخشی از جهان را برای ساختن آینده‌ای بهتر توجیه می‌کرد. در شرایطی که توافق‌نامه‌ی اقلیمی پاریس در سال ۲۰۱۵ هدف کاهش ۵۰ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ و دستیابی به کربن خنثی تا سال ۲۰۵۰ را تعیین کرده، به تعویق انداختن گذار به انرژی‌های پاک پیامدهای فاجعه‌باری به همراه دارد.

این پیامدها شامل نابودی احتمالی ۹۹ درصد از آب‌سنگ‌های مرجانی جهان، قرارگیری بیش از ۷۷۰ میلیون نفر در معرض خطرات حاد ناشی از بالا آمدن سطح آب دریاها و دو برابر شدن نرخ رشد روزانه‌ی آتش‌سوزی‌های جنگلی در مناطق غربی ایالات متحده از سال ۲۰۰۱ تاکنون است. نیاز فزاینده‌ی غول‌های فناوری به تأمین برق، موجب شده تا احداث یا تمدید فعالیت نیروگاه‌های گازی و زغال‌سنگی بار دیگر شتاب بگیرد.

پژوهش مشترک دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، مؤسسه‌ی فناوری کالیفرنیا و مؤسسه‌ی فناوری راچستر نشان می‌دهد که آلودگی هوای ناشی از توسعه‌ی شتابان زیرساخت‌های هوش مصنوعی می‌تواند تا سال ۲۰۲۸ منجر به مرگ زودهنگام حدود ۱٬۳۰۰ نفر و تحمیل بیش از ۲۰ میلیارد دلار هزینه‌ی بهداشت عمومی شود. کارشناسان محیط‌زیست تأکید می‌کنند که رشد هوش مصنوعی لزوماً نباید با افزایش آلودگی همراه باشد. مارک بوم، یکی از مدیران ارشد شبکه‌ی حفاظت از محیط‌زیست، مسیر پیش‌رو را وابسته به تصمیم‌گیری‌های کلان و نوع نگرش رهبران صنعتی می‌داند.

توجیه آسیب‌های انسانی و محیط‌زیستی به‌نام پیشرفت فناورانه، بیش از آنکه ضرورتی فنی باشد، بازتابی از اولویت‌های تجاری شرکت‌های بزرگ فناوری به شمار می‌رود. آیا از نظر شما تحمیل آسیب‌های زیست‌محیطی برای تسریع توسعه‌ی هوش مصنوعی قابل توجیه است؟

به گزارش انتخاب