تاریخ انتشار : شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵ - ۱۶:۵۸
کد خبر : 10910

جک ویلشر؛ از ستاره آرسنال تا مربیگری در لوتون

جک ویلشر؛ از ستاره آرسنال تا مربیگری در لوتون

ویلشر، بازیکن سابق فوتبال که در 30 سالگی به‌دلیل مصدومیت از دنیای بازی خداحافظی کرد، به سرعت به مربیگری روی آورد. او حالا می‌کوشد تا با استفاده از تجربیات خود و اشتباهاتش در دوران بازی، نسل جدیدی از بازیکنان را پرورش دهد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، جک ویلشر فوتبال خود را از سن ۷ سالگی در لوتون آغاز کرد و بعدها با تیم آرسنال دو بار قهرمان جام حذفی انگلیس شد. او در مجموع ۱۸۲ بازی در لیگ برتر انجام داد و ۳۴ بار نیز برای تیم ملی انگلیس به میدان رفت. ویلشر در جام جهانی ۲۰۱۴ و یورو ۲۰۱۶ نیز حضور داشت. با این حال، مصدومیت‌های مکرر او را در ۳۰ سالگی مجبور به خداحافظی از فوتبال کرد، اما به زودی به آرسنال بازگشت و به مربیگری بازیکنان جوان پرداخت.

ویلشر در گفت‌وگویی با BBC Sport در برنامه The Football Interview اشاره کرد که پس از بازنشستگی و بازگشت به آرسنال، به سرعت متوجه شد که مربیگری همان مسیری است که می‌خواهد دنبال کند. او در کنار میکل آرتتا، که پنج سال هم‌تیمی‌اش بود، فرصت یافت تا از نزدیک با روش‌های یک سرمربی آشنا شود: “من میکل را می‌دیدم و می‌فهمیدم که چگونه مربیگری می‌کند و چه تأثیری دارد. از او می‌پرسیدم چرا برخی کارها را انجام می‌دهد و به تدریج به این موضوع علاقه‌مند شدم که چگونه تمرینات را طراحی می‌کند. البته بعد از آن باید یاد می‌گرفتم که چگونه آموزش دهم، ایده‌ها را منتقل کنم، جلسات تمرینی را برنامه‌ریزی کنم و به نتایج مطلوب دست یابم.”

ویلشر در ۱۳ اکتبر یک سال از آغاز فعالیتش به‌عنوان سرمربی لوتون تاون را پشت سر گذاشت؛ این نخستین تجربه رسمی او در مدیریت یک تیم بزرگسالان بود، هرچند که پیش از آن به‌طور موقت هدایت نورویچ سیتی را در دو بازی آخر فصل گذشته بر عهده داشت. در همین مدت، او موفق شد لوتون را به قهرمانی EFL Trophy برساند؛ جایی که این تیم در ماه آوریل در ومبلی با نتیجه ۳-۱ استوکپورت کانتی را شکست داد و جام را بالای سر برد. ویلشر در این باره گفت: “من ۳۴ ساله‌ام و احتمالاً هنوز می‌توانستم بازی کنم. اشتباه نکنید، از هر لحظه بازی کردن لذت بردم، اما واقعاً از این کار هم بسیار خوشحالم و خوش‌شانس هستم که زودتر وارد مسیر مربیگری شدم. واقعاً از باشگاه و هیئت‌مدیره سپاسگزارم که این فرصت را به من دادند، زیرا آنها نیازی به انجام این کار نداشتند. من یک مربی جوان بودم که می‌خواستم اولین قدم‌هایم را در این عرصه بردارم.”

ویلشر در زمان حضورش در آکادمی آرسنال با بازیکنانی همچون مایلز لوئیس-اسکلی، اتان نوانری و مکس داومن همکاری کرد و از پیشرفت آنها بسیار راضی است. او خود در ۱۴ سالگی برای تیم زیر ۱۸ سال آرسنال بازی کرده و به سرعت متوجه شد که داومن برای حضور در چنین سطحی آماده است. داومن در ۱۵ سالگی نخستین بازی خود را برای تیم بزرگسالان آرسنال انجام داد: “مکس داومن وقتی ۱۳ ساله بود برای تیم زیر ۱۸ سال من بازی می‌کرد. یادم هست به پدرم زنگ زدم، چون خودم وقتی ۱۴ ساله بودم برای تیم زیر ۱۸ سال بازی می‌کردم و گفتم: آیا ۱۳ سالگی برای این کار خیلی زود نیست؟ در همان بازی اول کاملاً مشخص بود که آماده است. به پدرم گفتم باید بیایی و این بچه را ببینی. پدرم آمد و با اینکه طبیعتاً خیلی طرف من بود، حتی او هم گفت: از تو بهتر است.”

ویلشر در این فصل به دنبال رساندن لوتون به چمپیونشیپ است و بخشی از موفقیتش در مدیریت بازیکنان را به رابطه‌ای که با آنها برقرار کرده نسبت می‌دهد. در دیدار ابتدایی فصل مقابل ردینگ، لوتون در نیمه اول با نتیجه ۳-۱ عقب بود، اما پس از صحبت‌های پرشور ویلشر در رختکن، توانست بازی را برگرداند و با نتیجه ۴-۳ پیروز شود؛ صحبت‌هایی که بعداً در شبکه‌های اجتماعی منتشر و وایرال شد: “باید با بازیکنان رابطه بسازید. خود بازیکنان هم استانداردهای بالایی می‌خواهند و می‌خواهند بابت عملکردشان پاسخگو باشند. از همان روز اول، آنها کاملاً پای کار ما ایستاده‌اند. ایده من این است که باید واقعاً سخت کار کنید و می‌خواهم در هر لحظه به بازیکنان وضوح و درک روشنی بدهم. باید سخت‌کوش باشید و عشق بزرگی به فوتبال داشته باشید، زیرا این بازی تمام زندگی شما را درگیر می‌کند. اگر این ترکیب را داشته باشید و در عین حال تلاش کنید کار را برای بازیکنان لذت‌بخش کنید، چالش‌هایی در مسیر وجود خواهد داشت، اما در مسیر درستی قرار دارید.”

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.