تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۷:۲۸
کد خبر : 5542

بی‌تو چگونه می‌توانم ادامه دهم؟

بی‌تو چگونه می‌توانم ادامه دهم؟

اسطوره آرژانتینی در یادآوری روزهای دشوار جام جهانی، به آخرین گفت‌وگوهایش با پدرش اشاره می‌کند. او از چالش‌ها و فشارهای این رقابت بزرگ صحبت می‌کند و تأثیر عاطفی آن لحظات بر زندگی‌اش را به تصویر می‌کشد. این روایت، عمق احساسات و پیوندهای خانوادگی را در دل یک قهرمان ورزشی نشان می‌دهد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، لیونل مسی پس از فوت پدرش، خورخه مسی، در سن ۶۸ سالگی، نامه‌ای احساسی منتشر کرد و به بیان نگرانی‌هایش در روزهای پایانی زندگی پدر و حسرت‌هایی که پس از این فقدان بر دلش مانده، پرداخت. خورخه مسی، پدر و مدیر قدیمی ستاره آرژانتینی، پس از مدتی بیماری در روزاریو درگذشت. او یکی از شخصیت‌های کلیدی در مسیر حرفه‌ای لیونل بود و از دوران کودکی در کنار پسرش حضور داشت. خورخه همچنین سال‌ها مدیریت امور حرفه‌ای مسی را بر عهده داشت و در انتقال او از نیولز اولد بویز به بارسلونا نقش بسزایی ایفا کرد. مسی پس از این واقعه به روزاریو بازگشت تا در کنار خانواده‌اش باشد و در مراسم خاکسپاری پدرش شرکت کند. اکنون، در نخستین واکنش عمومی خود، نامه‌ای به خورخه منتشر کرده که در آن از رابطه عمیق خود با پدرش و روزهای دشواری که در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ پشت سر گذاشت، سخن گفته است.

متن نامه لیونل مسی به پدرش به این صورت است: پدر، هنوز نمی‌توانم باور کنم که رفته‌ای. نمی‌توانم بپذیرم، یا به عبارت دیگر، نمی‌خواهم بپذیرم. تصور اینکه دیگر قرار نیست با یکدیگر گفتگو کنیم، برایم بسیار دشوار است. می‌دانم که رنج می‌کشیدی و این آسایش برای تو بهتر است، اما بسیار زود رفتی. هنوز فرصت‌های بسیاری داشتیم تا در کنار یکدیگر از زندگی لذت ببریم. همیشه از من می‌خواستی که در آخرین جام جهانی بازی کنم، و درست چند روز پیش از آغاز تورنمنت، حال تو وخیم‌تر شد. این نخستین باری بود که در یک تورنمنت کنارم حضور نداشتی، اما مادرم می‌گفت حالت بهبود می‌یابد تا بتوانی سفر کنی. من نیز به تو می‌گفتم تا فینال پیش می‌رویم تا بتوانی سفر کنی و بیایی. هر بار که مسابقه‌ای به پایان می‌رسید، منتظر پیام تو بودم و دلتنگت می‌شدم. آن‌جا بود که دریافتم شرایط واقعاً ناگوار است. با این حال، دست از این فکر برنداشتم که تا حد امکان پیش بروم تا به تو زمان بدهم و بتوانی حداقل یک مسابقه را تماشا کنی. به فینال رسیدیم اما تو نتوانستی حضور داشته باشی. می‌خواستم جام را فتح کنم، آن را برایت بیاورم و کاپی جدید را به تو نشان دهم. نتوانستم؛ توان بدنی‌ام به پایان رسیده بود. این بار تلاش کردم برخلاف آمادگی جسمانی‌ام پیش بروم، اما موفق نشدم. هرگز نتوانستم به آمادگی مطلوب برسم. هنگامی که بازگشتم، تصور می‌کردی فینال را در ضربات پنالتی واگذار کرده‌ایم. نتوانستیم درباره هیچ‌یک از رویدادهای رخ‌داده گفتگو کنیم. نتوانستی از هیچ چیز لذت ببری. قهرمان نشدیم، اما نمی‌دانی چقدر از تک‌تک مسابقات لذت بردیم. بار دیگر حق با تو بود: باید در آن تورنمنت حضور می‌یافتم و بازی می‌کردم. این موارد را با تو در میان می‌گذارم زیرا تنها موضوعی بود که فرصت گفتگو درباره‌اش را یافتیم، چرا که از تمامی مسائل دیگر از پیش آگاه هستی. ما هر روز با یکدیگر گفتگو می‌کردیم و زمانی که به دلیل تعهداتم امکان‌پذیر نبود، یکدیگر را ملاقات می‌کردیم. نمی‌دانم بدون تو چه خواهم کرد و چگونه ادامه خواهم داد. من تنها فوتبال بازی می‌کردم و اکنون تردیدهای جدی دارم که آیا برای مدتی طولانی‌تر به این مسیر ادامه خواهم داد یا خیر. از ابتدا در کنارم بودی و تنها اندکی تا پایان راه باقی مانده بود. چرا آن زمان کوتاه را نیز صبوری نکردی تا این مسیر را با یکدیگر به پایان برسانیم؟ می‌دانم که خشنودی تو در شادکامی خانواده‌ات، همسرت، فرزندانت و به‌ویژه تماشای بازی من بود. از دوران کودکی همواره چنین بود. به محض آنکه از سر کار می‌رسیدی، مرا به تمامی تمرینات می‌بردی. بسیاری از اوقات نیز مادرم مرا می‌برد زیرا تو مشغول کار بودی. هیچ‌یک از مسابقات من را از دست نمی‌دادی. چقدر هنگام تماشای بازی‌های من مضطرب می‌شدی و چقدر لذت می‌بردی، اگرچه هرگز تمجید و ستایش زیادی نثارم نمی‌کردی. تو برای من پدر، دوست و مدیر برنامه‌‌ام بودی. همواره همان شخصیتی بودی که باید در هر لحظه می‌بودی و هرگز در هیچ زمینه‌ای مرتکب اشتباه نشدی. فراتر از برخی گلایه‌ها یا جدل‌ها، همواره حق با تو بود. در نهایت نیز امور همان‌گونه پیش می‌رفت که تو می‌گفتی. بسیار دلم برایت تنگ خواهد شد، اما همواره حضورت حس خواهد شد؛ به‌ویژه در پرورش فرزندانم، زیرا آنان را همان‌گونه آموزش می‌دهم و تربیت می‌کنم که شما با من رفتار کردید. در آرامش بیارام و از آن بالا مراقب ما باش، همان‌گونه که همواره بودی. بابت همه‌چیز سپاسگزارم. دوستت دارم، پدر.

این نامه تصویری متفاوت از مسی در دوران جام جهانی ارائه می‌دهد؛ بازیکنی که در ظاهر مشغول یکی از مهم‌ترین رقابت‌های دوران حرفه‌ای خود بود، اما همزمان با نگرانی درباره وضعیت پدرش دست‌وپنجه نرم می‌کرد. خورخه مسی تنها پدر لیونل نبود؛ او برای سال‌ها یکی از نزدیک‌ترین همراهان و مدیران حرفه‌ای او نیز محسوب می‌شد. خورخه از دوران نوجوانی لیونل در کنار او بود و در تصمیم‌های مهم دوران حرفه‌ای پسرش نقش داشت. به همین دلیل، فقدان او برای مسی تنها از دست دادن یکی از اعضای خانواده نیست، بلکه پایان همراهی چند دهه‌ای با یکی از مهم‌ترین افراد زندگی‌اش محسوب می‌شود.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.