خاطرات فوتبالی با ژالمینیا فیتوسا؛ از درخشش در برابر رئال مادرید تا تنش با سرمربی

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، ژالما فیتوسا دیاس (Djalma Feitosa Dias)، که به نام ژالمینیا (Djalminha) شناخته می‌شود، در تاریخ 9 دسامبر 1970 در شهر سانتوس برزیل به دنیا آمد. او در پست‌های هافبک نفوذی، وینگر چپ و هافبک میانی به میدان رفت. پدرش، ژالما دیاس، مدافع سابق تیم ملی برزیل و باشگاه‌های پالمیراس و سانتوس بود و به همین دلیل او به نام ژالمینیا (ژالمای کوچک) شناخته شد. الگوی کودکی او ستارگان فوتبال برزیل در دهه 60 مانند پله و گارینشا بودند. ژالمینیا فوتبال خود را از پنج سالگی در آکادمی فلامینگو آغاز کرد و به سرعت با حرکات تکنیکی خود در مسابقات، مورد توجه قرار گرفت. درخشش او در یک بازی پیشکسوتان برزیل که پدرش نیز در آن حضور داشت، موجب شناخته‌تر شدنش در میان فوتبال‌دوستان شد؛ او با نمایش تکنیکی خود در برابر ستارگان سابق فوتبال برزیل، نامش را بر سر زبان‌ها انداخت.

او در سال 1988 به تیم اصلی فلامینگو پیوست، اما نخستین بازی خود را در سال 1989 و در دیدار برابر آمریکا آرجی انجام داد. پس از این بازی، ژالمینیا در فصل 1989 به 12 بازی، یک گل و سه پاس گل، در فصل 1990 به شش بازی و یک گل، در فصل 1991 به 9 بازی و یک گل، و در فصل 1992 به چهار بازی و یک گل دست یافت. درگیری او با رناتو گائوچو، هم‌تیمی‌اش در فلامینگو، منجر به جدایی‌اش از این باشگاه در میانه فصل 1993 شد. افتخارات او با فلامینگو شامل قهرمانی در لیگ، جام حذفی و کاریوکای برزیل بود. پس از این اختلافات، او با مبلغ 700 هزار دلار به گوارانی، باشگاه دیگری در برزیل، منتقل شد. در این باشگاه، ژالمینیا به درخشش خیره‌کننده‌ای دست یافت و آمار 19 بازی، شش گل و 11 پاس گل را به ثبت رساند. گلزنی برابر گرمیو و فلومیننزه و همچنین سه پاس گل در هفته 21 از مهم‌ترین لحظات فصل او بود.

در سال 1994، باشگاه گوارانی تصمیم به اعطای قرضی ژالمینیا به شیمیزو اس پالس ژاپن گرفت. او در 11 بازی برای این باشگاه ژاپنی، چهار گل به ثمر رساند که شامل یک بریس برابر اوراواردز بود. با وجود تمایل ژاپنی‌ها برای تمدید قرارداد، ژالمینیا به گوارانی بازگشت و به عنوان یکی از اعضای مثلث خط حمله این باشگاه با آموروسو و لوئیزائو شناخته شد. آمار او در بازگشت به گوارانی شامل 13 بازی، شش گل و سه پاس گل بود. با وعده واندرلی لوگزامبورگو، سرمربی وقت پالمیراس در سال 1996، ژالمینیا به این باشگاه پیوست و به عنصری کلیدی در قهرمانی پائولیستای تیمش تبدیل شد. او در این فصل 23 بازی انجام داد و 13 گل و پنج پاس گل به ثبت رساند. در پایان فصل، مجله پلاکار، او را به عنوان بهترین بازیکن فصل پالمیراس معرفی کرد.

گلزنی از روی ضربات ایستگاهی و سبک بازی «سامبا» او توجه غول‌های فوتبال اروپا مانند رئال مادرید و بارسلونا را در تابستان 1997 جلب کرد. در نهایت، او با مبلغ 9 میلیون یورو به دپورتیوو لاکرونیا منتقل شد. نخستین بازی او برای این تیم جدید در هفته نخست لالیگا برابر تنه‌ریف بود. در ادامه فصل، ژالمینیا علاوه بر گلزنی برابر رئال مادرید و بارسلونا، دروازه تیم‌های سانتاندر، ساراگوسا، تنه‌ریف، اوویدو، بتیس و کامپوستلا را نیز باز کرد و فصل را با آمار 29 بازی و 10 گل به پایان رساند. در فصل 99-1998، او 33 بازی انجام داد و هشت گل و یک پاس گل به ثبت رساند و در فصل 00-1999 به عنوان ستاره بی‌چون و چرای لاکرونیا در راه قهرمانی لالیگا شناخته شد. گلزنی در دو بازی رفت و برگشت برابر رئال مادرید، به ویژه گل زیبای او در بازی تاریخی با نتیجه 2-5، از مهم‌ترین لحظات او در این فصل بود. او همچنین در جام یوفا نمایش خوبی داشت و دروازه تیم‌های آرسنال، پاناتینایکوس و مون پولیه را باز کرد. آمار کلی او در این فصل شامل 39 بازی، 13 گل و پنج پاس گل بود.

ژالمینیا در دو فصل بعدی همکاری با لاکرونیا، آمار 33 بازی، 13 گل و هشت پاس گل در فصل 01-2000 و 32 بازی، سه گل و سه پاس گل در فصل 02-2001 را به ثبت رساند. او در این دو فصل موفق به گلزنی در لیگ قهرمانان اروپا برابر تیم‌های گالاتاسارای، میلان، لیدز، یوونتوس و منچستر یونایتد شد. در ماه می 2002، درگیری شدیدی میان او و مربی‌اش در لاکرونیا، خاویر ایرورتا، به وقوع پیوست که شرایط جدایی‌اش را فراهم کرد. ژالمینیا که از وضعیت میانه جدولی باشگاهش ناراضی بود، با قراردادی قرضی به آستریاوین اتریش پیوست. این جدایی به دلیل مشاجره‌اش با کمک داور و توهین به سرمربی‌اش بود. او در اتریش با آمار 12 بازی، سه گل و چهار پاس گل به قهرمانی لیگ اتریش دست یافت. پس از این دوره، به لاکرونیا بازگشت و آمار 15 بازی و دو گل را ثبت کرد. در سال 2004، او با آمه‌ریکای مکزیک قرارداد امضا کرد و در پنج بازی، یک گل به ثمر رساند. به دلیل مصدومیت‌های مکرر ناشی از سبک بازی تکنیکی‌اش، او در سال 2004 از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

نخستین بازی ملی ژالمینیا برای تیم ملی برزیل در سال 1996 و برابر لیتوانی بود که با پاس گلش همراه بود. پس از گلزنی برابر کامرون و نروژ، او به کوپا آمریکای 1997 دعوت شد و در تیم قهرمان این تورنمنت، در سه بازی از شش بازی ممکن به میدان رفت و گلزنی برابر کاستاریکا در مرحله گروهی و پرو در مرحله نیمه نهایی را تجربه کرد. پس از این تورنمنت، او تنها در چهار بازی ملی دیگر به میدان رفت و پس از دیدار سال 2002 برابر یوگسلاوی، دیگر در رده ملی دیده نشد. در کارنامه ملی او 14 بازی، پنج گل و دو پاس گل ثبت شده است. فرصت حضور در جام جهانی 2002 از او گرفته شد، زیرا خبر درگیری‌اش با خاویر ایرورتا، سرمربی لاکرونیا، منتشر شد.

ژالمینیا یکی از تکنیکی‌ترین بازیکنان تاریخ برزیل بود که با پاس‌های غیرممکن و بداهه‌نوازی‌هایش در ارائه تکنیک‌های جذاب، محبوبیت زیادی در میان فوتبال‌دوستان کسب کرد، زیرا فوتبال را به عنوان یک نمایش جذاب می‌دید. او که پنالتی‌زن و کاشته‌زن ماهری بود، یکی از نخستین بازیکنانی بود که به سبک آنتونین پاننکا، پنالتی می‌زد. همچنین از تکنیک لمبرتا یا دریبل رنگین کمانی در دیدار سال 2000 خود برابر رئال مادرید استفاده کرد و به تیتراژ بسیاری از برنامه‌های ورزشی راه یافت. گفته می‌شود رونالدینیو، دیگر ستاره برزیلی دنیای فوتبال، برای تقویت تکنیک خود از حرکات این بازیکن الهام گرفته است. پس از بازنشستگی، ژالمینیا به سبک خاص فوتبال به نام «شوبال» روی آورد و به عنوان آقای گل یک تورنمنت شناخته شد.