الویس پریسلی؛ از رانندگی کامیون تا تاج‌گذاری به عنوان پادشاه راک‌اندرول

کد خبر: ۹۳۵۴۱۲ تاریخ انتشار: ۵۵ : ۲۳ – ۲۶ مرداد ۱۴۰۵ خواندنی ها >> خواندنی ها

زندگی الویس آرون پریسلی؛ راننده کامیونی که به پادشاه راک‌اندرول تبدیل شد، داستانی شگفت‌انگیز است که در ۸ ژانویه ۱۹۳۵ [۱۸ دی ۱۳۱۳]، در یک خانه کوچک و دو اتاقه در شهر توپلو ایالت می‌سی‌سی‌پی آغاز گردید. او فرزند ورنون و گلادیس بود و به عنوان تنها فرزند خانواده بزرگ شد، زیرا برادر دوقلویش، جسی گارون، در زمان تولد فوت کرد. نام میانی «آرون» به احترام برادرش انتخاب شد، هرچند الویس بعدها املای کتاب مقدسی «Aaron» را ترجیح داد و در اواخر عمر تصمیم به تغییر قانونی آن گرفت.

خانواده پریسلی در شرایط سخت مالی زندگی می‌کردند و پس از مدتی دریافت کمک‌های دولتی، در سال ۱۹۴۸ به شهر ممفیس در ایالت تنسی نقل مکان کردند. الویس در سال ۱۹۵۳ از دبیرستان «هیومز» فارغ‌التحصیل شد و به عنوان راننده کامیون مشغول به کار شد. اما ذهن و روح او همواره درگیر موسیقی بود. سلیقه موسیقایی او ترکیبی از فرهنگ‌های مختلف بود، از موسیقی پاپ و کانتری که از رادیو می‌شنید، تا سرودهای انجیلی کلیسای پنطیکاستی والدینش و آوازهای گروهی در کلیسای سیاه‌پوستان.

در تابستان ۱۹۵۴، الویس در ۱۹ سالگی با پرداخت ۴ دلار وارد استودیوی «سان رکوردز» شد تا چند آهنگ را به‌عنوان هدیه برای مادرش ضبط کند. سم فیلیپس، تهیه‌کننده استودیو، به سرعت متوجه صدای منحصر به فرد و روح‌انگیز او شد و او را دعوت کرد تا با دو نوازنده محلی تمرین کند. الویس که شخصیتی پرزرق‌وبرق داشت، با اجرای آهنگ بلوز «That’s All Right Mama» به ترکیبی جدید از موسیقی کانتری و بلوز دست یافت که بعدها به نام «راکابیلی» شناخته شد و حرفه موسیقی او را به‌طور رسمی آغاز کرد.

در سال بعد، پنج تک‌آهنگ او در سان رکوردز منتشر شد که از جمله آن‌ها می‌توان به شاهکار «Mystery Train» اشاره کرد. اگرچه این آهنگ‌ها موفقیت ملی نداشتند، اما پایگاه طرفداران قدرتمندی در جنوب آمریکا برای او ایجاد کردند. یکی از ابعاد کمتر پرداخته‌شده در زندگی پریسلی، ریشه‌های عمیق او در موسیقی کانتری بود. او با تزریق انرژی ریتم‌اندبلوز به این سبک، به طرفداران جوان کانتری چیزی از جنس خودشان داد و راه را برای گسترش این سبک هموار کرد.

تا اواخر سال ۱۹۵۵، الویس به یک سکوی پرتاب بزرگ‌تر نیاز داشت. سرهنگ «تام پارکر»، دلال موسیقی، مدیریت برنامه‌های او را برعهده گرفت و قرارداد او را به شرکت‌های بزرگ نیویورک فروخت. شرکت «RCA Victor» مبلغ بی‌سابقه‌ای برای خرید قرارداد او پرداخت کرد. با حمایت رسانه‌ای و تبلیغات تلویزیونی، اولین تک‌آهنگ الویس با نام «Heartbreak Hotel» منتشر شد و به سرعت به موفقیت رسید. حضور او در برنامه‌های تلویزیونی، به‌ویژه برنامه «اد سالیوان»، رکورد بینندگان را شکست و حرکات پرانرژی او نوجوانان آمریکایی را به هیجان آورد.

در سال ۱۹۵۸ و در اوج شهرت، الویس به ارتش ایالات متحده فراخوانده شد. در این مدت، سرهنگ پارکر با انتشار آهنگ‌هایی که پیش از اعزام ضبط شده بودند، بازار را تشنه نگه داشت. الویس به‌عنوان راننده جیپ به آلمان غربی اعزام شد و در این زمان بزرگ‌ترین ضربه عاطفی زندگی‌اش را متحمل شد: مرگ مادرش، گلادیس. او هرگز نتوانست بر اندوه از دست دادن مادری که مرکز دنیای او بود، غلبه کند.

در آلمان، الویس با «پریسیلا بولیه»، دختر ۱۴ ساله یک افسر نیروی هوایی آشنا شد. این آشنایی تصادفی و از طریق یکی از دوستان ارتشی الویس رقم خورد. با وجود اختلاف سنی و موقعیت اجتماعی، آن شب الویس تلاش کرد تا توجه پریسیلا را جلب کند. پدر پریسیلا پس از ملاقات با الویس و دریافت قول شرف مبنی بر این‌که رابطه‌شان محترمانه باقی خواهد ماند، به آن‌ها اجازه ملاقات داد.

پس از بازگشت الویس از ارتش در سال ۱۹۶۰، او با قدرت به عرصه موسیقی بازگشت. او تغییر سبک داد و به سمت بالادهای رمانتیک و دراماتیک حرکت کرد. در طول دهه ۱۹۶۰، الویس در ۲۷ فیلم سینمایی ایفای نقش کرد. اگرچه این فیلم‌ها موفقیت تجاری داشتند، اما از نظر هنری به اعتبار او آسیب زدند. در دورانی که راک‌اندرول در حال تغییر بود، الویس به یک سرگرم‌کننده قابل‌پیش‌بینی تبدیل شد.

رابطه او با پریسیلا نیز وارد فاز جدی‌تری شد. دو سال پس از بازگشت الویس از آلمان، او از پریسیلا خواست که به آمریکا بیاید. پریسیلا در ۱۶ سالگی به عمارت «گریسلند» نقل‌مکان کرد. زندگی در گریسلند نشان داد که الویس شخصیتی کنترل‌گر دارد و ظاهر پریسیلا را مطابق با سلیقه خود تغییر داد. پریسیلا بعدها گفت: «الویس می‌خواست من همیشه کامل باشم.»