سمتوسوی جدید ایران: سمرقند و بخارا در دستان هندویش، طلسم ازبکستان همچنان بر گردن ایران!
تیم ملی فوتبال ایران پس از ناکامی در صعود از مرحله گروهی جام جهانی، در نخستین بازی دوستانه خود شکست تلخی را تجربه کرد. این باخت نشاندهنده چالشهای پیش روی تیم است و نگرانیهایی را برای هواداران به وجود آورده است.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، تیم ملی فوتبال ایران تحت هدایت امیر قلعهنویی به دیدار تدارکاتی با ازبکستان رفت. انتظار میرفت که در نخستین فیفادی پس از جام جهانی، جوانان و استعدادهای جدید فوتبال ایران فرصت بیشتری برای حضور در ترکیب اصلی پیدا کنند. اما آنچه در عمل رخ داد، بهدور از یک تغییر نسل واقعی بود. حضور تیم امید ایران در بازیهای آسیایی نیز انتخاب برخی بازیکنان جوان را برای کادرفنی تیم ملی محدود کرد، اما حتی با در نظر گرفتن این موضوع، چندین چهره مستعد دیگر نیز از حضور در تیم ملی محروم ماندند.
از جمله بازیکنانی که نامشان در فهرست تیم ملی برای این اردو دیده نشد، میتوان به اللهیار صیادمنش، مهدی قایدی، محمد خدابندهلو، علی علیپور و علیرضا کوشکی اشاره کرد. این بازیکنان در سالهای اخیر تواناییهای خود را در فوتبال ایران و خارج از کشور به نمایش گذاشته و میتوانستند بخشی از گزینههای تغییر نسل در تیم ملی باشند. همچنین، نامهای جوانتری از لیگ برتر مانند علیرضا جعفرپور (دروازهبان نساجی)، احسان حسینی (مدافع میانی گل گهر)، حسین گودرزی (مدافع چپ استقلال)، مجید عیدی (مدافع راست پرسپولیس)، رضا ثابت ایمانی (هافبک سپاهان)، اسماعیل بابایی (هافبک خیبر خرمآباد)، افشین صادقی (وینگر نساجی) و احسان محروقی (مهاجم فولاد) نیز به این فهرست اضافه میشوند. این بازیکنان در فصل گذشته عملکرد فوقالعادهای داشتند و در فصل جاری نیز اکثر آنها روند مثبت خود را حفظ کردهاند. بهنظر میرسد که از بین این نفرات، جانشینان مناسبی برای پستهای حیاتی تیم ملی قابل شناسایی باشند.
تیم ملی در تمامی نقاط زمین بازیکنان مسن و باتجربهای دارد که احتمالاً به جام جهانی آینده نخواهند رسید و حفظ کیفیت آنها تا جام ملتهای پیشرو نیز بعید به نظر میرسد. اگرچه حضور محمدمهدی زارع، سامان فلاح، محمدمهدی محبی، عارف حاجی عیدی و میلاد سورگی در ترکیب ایران قابل تقدیر است، اما استفاده از آنها اهمیت بیشتری دارد. چرا که صرف حضورشان نمیتواند به تغییر نسل منجر شود، بهویژه که همچنان بار عمده بازیها بر دوش بازیکنان باتجربه تیم ملی است.
یکی از تصمیمهای جنجالی امیر قلعهنویی در دیدار برابر ازبکستان، استفاده از آریا یوسفی در پست وینگر چپ بود؛ پستی که تخصص اصلی او نیست. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شد که فوتبال ایران در این پست بازیکنان مستعد زیادی دارد و میتوانست فرصت مناسبی برای ارزیابی نفرات تخصصیتر باشد. این موضوع زمانی بیشتر به چشم میآید که هدف اصلی تیم ملی در این مقطع، یافتن راهی برای تغییر نسل و ساختن تیمی برای سالهای آینده است. بازیکنانی همچون علیرضا کوشکی، محمدحسین اسلامی، مهدی تیکدری و افشین صادقی گزینههای مناسبتری برای این پست به شمار میروند. همچنین، اسماعیل قلیزاده و یوسف مزرعه نیز در تیم امید حضور داشتند.
اگر قرار بود جوانگرایی صورت گیرد، چرا بازیکنان باتجربه همچنان در ترکیب باقی ماندند؟ اگر امیر قلعهنویی در دیدار با ازبکستان واقعاً به جوانگرایی گسترده میپرداخت و تعدادی از بازیکنان مسنتر را از ترکیب اصلی کنار میگذاشت، حتی شکست نیز میتوانست بخشی از یک پروژه بلندمدت تلقی شود. اما در ترکیب تیم ملی همچنان نامهایی مانند شجاع خلیلزاده، علیرضا بیرانوند، احسان حاجصفی و مهدی طارمی دیده میشود؛ بازیکنانی با تجربه که نقش مهمی در ترکیب تیم ملی ایفا میکنند. نکته نگرانکننده این است که پیام نیازمند و حسین حسینی نیز گزینههای نیمکت بیرانوند هستند و آنها نیز جوان نیستند. بنابراین، نمیتوان شکست برابر ازبکستان را به یک پروژه واقعی تغییر نسل نسبت داد؛ چرا که تغییرات قابل توجهی در ترکیب تیم ملی صورت نگرفته است.
در کنار بحث جوانگرایی، آمار نگرانکنندهای نیز برای تیم ملی ایران وجود دارد. ایران در هفت تقابل اخیر خود با ازبکستان موفق به کسب حتی یک پیروزی نشده است. این روند طولانی بدون برد، یکی از طولانیترین طلسمهای ایران در برابر یک حریف محسوب میشود و تنها در تقابل با ترکیه، با ۹ بازی بدون برد، سابقه طولانیتری برای تیم ملی ثبت شده است. نکته تلخ این است که ازبکستان هرگز در سطح فوتبال ایران نبوده و از نظر فوتبالی در حد استعدادهای ما نیست، اما با مدیریت و سازماندهی مناسب بهجایی رسیدهاند که شکست دادن آنها آرزوی ما شده است. بنابراین، شکست ۳ بر یک اخیر مقابل ازبکستان نمیتواند صرفاً یک نتیجه در یک بازی تدارکاتی تلقی شود؛ این شکست بار دیگر ضعفهای موجود در مسیر آمادهسازی تیم ملی و همچنین مسئله تغییر نسل را به وضوح نمایان کرد.
شکست مقابل ازبکستان در یک مسابقه دوستانه، بهتنهایی نمیتواند معیار کاملی برای ارزیابی عملکرد تیم ملی باشد. با این حال، وقتی نتیجه در کنار هفت بازی متوالی بدون برد برابر ازبکستان، غیبت چند استعداد جوان و تداوم حضور بخش مهمی از نسل باتجربه قرار میگیرد، سؤال درباره مسیر آینده تیم ملی جدیتر میشود. تیم ملی ایران برای سالهای آینده نیاز به ترکیبی از تجربه و جوانی دارد؛ اما اگر قرار است تغییر نسل اتفاق بیفتد، این تغییر باید در انتخاب نفرات، فرصت دادن به استعدادهای جدید و حتی پذیرش ریسک در مسابقات تدارکاتی خود را نشان دهد.
برچسب ها :ازبکستان ، امیر قلعهنویی ، بازیهای آسیایی ، تیم ملی فوتبال ، جوانان فوتبال ، طرفداری
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰