“خاطرات فوتبالی وینستون بوگارد؛ از قهرمانی با آژاکس و بارسلونا تا سکونت چهار ساله در چلسی و ناکامی در میلان”

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری طرفداری، وینستون بوگارد (Winston Bogarde) در تاریخ 22 اکتبر 1970 در روتردام هلند به دنیا آمد. او در پست‌های دفاع میانی و دفاع چپ فعالیت می‌کرد. بوگارد که اصالت سورینامی داشت، با تماشای بازی برزیل و شوروی در جام جهانی 1982 به فوتبال علاقه‌مند شد و مانند بسیاری از سورینامی‌های هلند، به دنبال پیشرفت در این ورزش رفت. او از سن هشت سالگی به تیم‌های پایه اسپارتا روتردام پیوست و در پست مهاجم بازی می‌کرد. پس از حضور در تیم دیگری به نام الکساندریا در رده‌های پایه، بوگارد در سال 1988 به تیم بزرگسالان اس‌وی‌وی ملحق شد. او در فصل نخست با انجام 9 بازی و زدن یک گل، در سال 1989 به صورت قرضی به اکسلسیور منتقل شد و در 10 بازی یک گل به ثمر رساند. بازگشت بوگارد به اس‌وی‌وی که در سطح دوم فوتبال هلند قرار داشت و تحت هدایت دیک ادووکات بود، منجر به صعود این تیم به اردیویسه یا لیگ برتر هلند شد.

بوگارد که در مسیر صعود تنها دو بازی را تجربه کرده بود، به دلیل اعزام به خدمت سربازی، دو سال از دنیای فوتبال دور ماند. او در این مدت دو بار از پایگاه نظامی فرار کرد، اما نتوانست خدمت خود را نیمه‌کاره رها کند. سرانجام در سال 1992، پس از پایان خدمت، به عضویت باشگاه اسپارتا روتردام در بالاترین سطح فوتبال کشورش درآمد. پس از 34 بازی و زدن پنج گل در فصل نخست، بوگارد در فصل 94-1993 به اوج فوتبال خود رسید و به عنوان ستاره خط حمله روتردامی‌ها، آمار 35 بازی، 14 گل و یک پاس گل را به ثبت رساند. پس از این فصل موفق، پیشنهادات خوبی از جمله پیشنهاد دویسبورگ در بوندسلیگا به او رسید، اما تماس لویی فن خال، سرمربی وقت آژاکس، سرنوشت این بازیکن را تغییر داد. بوگارد برای پیوستن به آژاکس، پذیرفت که در پست جدیدی یعنی دفاع چپ بازی کند و به نوعی فوتبال خود را بازسازی کند.

او عضوی از آژاکس رویایی فصل 95-1994 بود که قهرمانی لیگ هلند، سوپرکاپ هلند، لیگ قهرمانان اروپا و جام میان‌قاره‌ای را به دست آورد؛ بوگارد در این مسیر آمار 20 بازی و یک پاس گل را ثبت کرد. در دو فصل بعدی، او به یکی از بازیکنان کلیدی آژاکس تبدیل شد و آمارهای 52 بازی و سه گل در فصل 96-1995 و 22 بازی، چهار گل و یک پاس گل را به ثبت رساند. گلزنی در سوپرکاپ اروپا برابر ساراگوسا، زدن بریس برابر نایمخن و باز کردن دروازه تیم سابقش یعنی اسپارتا روتردام، از مهم‌ترین گل‌های بوگارد در آژاکس به شمار می‌رود. او با این تیم دو قهرمانی در لیگ و سوپرکاپ هلند و همچنین یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و جام میان‌قاره‌ای را کسب کرد.

در سال 1997، میلان که تجربه موفقی از مثلث هلندی خود داشت، تصمیم به جذب بازیکنان جدید از هلند گرفت که یکی از آن‌ها بوگارد بود. او در نخستین بازی خود با پیراهن میلان در یک بازی دوستانه اخراج شد و در نخستین بازی رسمی‌اش برای این تیم برابر لاتزیو در هفته دوم سری‌آ به میدان رفت. در هفته سوم سری‌آ و در دیدار برابر اودینزه، اشتباه بوگارد در ارسال پاس به عقب به دروازه‌بان، باعث شد تا بیرهوف از این فرصت بهره‌برداری کند و میلان با همین اشتباه شکست بخورد. پس از این اشتباه، همکاری بوگارد با میلان به سرعت به پایان رسید و او پس از تنها چهار بازی، در نقل و انتقالات زمستانی سال 2000 با مبلغ 3.7 میلیون یورو به بارسلونا پیوست تا به سرمربی سابقش یعنی فن خال ملحق شود.

نخستین بازی او برای بارسلونا، دیدار هفته 16 لالیگا و دربی کاتالونیا برابر اسپانیول بود. بوگارد در بارسلونا احیا شد و در 24 بازی ادامه فصل، دو گل به ثمر رساند. پس از مصدومیتی شدید در فصل 99-1998 که او را به دو بازی محدود کرد، در فصل 00-1999 دوباره به ترکیب اصلی بلوگرانا بازگشت و آمار 35 بازی، دو گل و یک پاس گل را ثبت کرد. دو گل بعدی او برابر مالاگا و والنسیا به ثبت رسید. در سال 2000، بوگارد که در فرم خوبی قرار داشت و به دو قهرمانی لالیگا و یک قهرمانی سوپرکاپ اروپا و جام حذفی اسپانیا دست یافته بود، تصمیم به ترک اسپانیا و تجربه چالشی جدید گرفت و به چلسی جانلوکا ویالی پیوست. او در نخستین بازی برای آبی‌پوشان، در هفته ششم لیگ برتر برابر لسترسیتی به میدان رفت.

جدایی ویالی و حضور کلودیو رانیری، مقدمه داستان عجیب بوگارد در لندن بود زیرا او به دلیل مصدومیت، جایگاهش در تفکرات سرمربی جدید را در خطر دید. این بازیکن تا پایان فصل تنها در 11 بازی به میدان رفت و به هیچ گل یا پاس گلی نرسید. جراحت زانو و عملکرد نه‌چندان متقاعدکننده باعث شد تا چلسی حتی در میانه‌های فصل برای پایان همکاری با این هلندی تلاش کند، اما بوگارد برای فسخ قراردادش شرطی سخت گذاشت که شامل دریافت پول کل قرارداد چهار ساله‌اش با حقوق هفتگی 50 هزار یورو بود؛ این شرط باعث شد تا چلسی در آن زمان (دوران قبل از رومن آبراموویچ) مجبور به تحمل سکونشینی این بازیکن شود. بوگارد در سه فصل بعدی همکاری خود با چلسی، تنها در یک بازی به میدان رفت اما حاضر به فسخ قراردادش نشد و به سوژه‌ای جالب برای رسانه‌های انگلیسی تبدیل شد. بی‌اهمیتی باشگاه، کمترین فرصت بازی ممکن، حضور در تیم ذخیره‌ها و جوانان و حتی اعتراض هواداران، موضوعی نبود که بوگارد را از حقوق نیمکت‌نشینی‌اش منصرف کند. مرحله سوم جام اتحادیه و بازی برابر گیلینگام، تنها بازی رسمی بوگارد در این سه فصل برای چلسی بود. او تا سال 2004 و پایان قراردادش در چلسی ماند و پس از دریافت کامل حقوق سنگین و گزاف خود، به فوتبالش خاتمه داد. او در این باره گفت: “مهم‌ترین چیز در این دنیا پول است و وقتی به شما میلیون‌ها دلار از آن پیشنهاد می‌شود، آن را می‌پذیرید. ممکن است که یکی از بدترین خریدهای تاریخ لیگ برتر باشم اما برایم مهم نیست زیرا فردی خوش‌شانس هستم که این مبلغ را دریافت می‌کنم.”

نخستین بازی ملی بوگارد برای تیم ملی هلند، دیدار سال 1995 این کشور برابر ایرلند بود. او در یورو 1996 حضور داشت و در هر چهار بازی هلندی‌ها، حضوری کامل و پر اهمیت داشت. پس از این تورنمنت موفق، بوگارد در جام جهانی 1998 حضور پیدا کرد اما تنها در دو بازی از هفت بازی ممکن به میدان رفت که آن هم بیش از 10 دقیقه نبود. او پس از دیدار سال 2000 برابر اسپانیا، با 20 بازی ملی به کارش در تیم ملی هلند خاتمه داد. پس از پایان فوتبال، علاوه بر مربیگری، به تاسیس یک شرکت موسیقی و انتشار کتاب زندگی‌نامه‌اش با عنوان “این سیه‌چرده به هیچ‌کس تعظیم نمی‌کند” پرداخت.

از سری خاطرات فوتبالی سافت سوشیچ؛ فوتبالیست مطرح بوسنی و مرد محبوب پاری سن ژرمن، آنوک هوخندیک، روماریوی بلوند فوتبال بانوان هلند؛ از آرزو در برنامه تلویزیونی تا پنالتی طلایی یورو و حضور کوتاه‌مدت در آرسنال، باب وایتینگ، “پوم پوم” چلسی و برایتون؛ از خط دروازه تا فرار از جبهه، اعمال شاقه و کشته‌شدن در جنگ جهانی.