کودک ۸ ساله اوتیستیک در مرکز نگهداری مورد ضرب و شتم قرار گرفت؛ دوربین‌ها خاموش بودند!

رویا بابائی، مادر یک کودک مبتلا به اوتیسم، از ضرب‌وشتم فرزندش در یک مؤسسه خبر داد و اظهار داشت: هفته گذشته، پسرم را که به اوتیسم مبتلا است، به مدت دو روز از صبح تا شب به «یک مؤسسه» سپردم و در شب دوم او را با کبودی‌های گسترده در صورت و تأیید ورود ضربه در چهار ناحیه از بدن، توسط بیمارستان میلاد و پزشکی قانونی دریافت کردم. همچنین، مدیر مؤسسه از ارائه فیلم دوربین‌های مداربسته خودداری کرد.

زهرا.ی، مادر یک پسر ۸ ساله مبتلا به اوتیسم (طیف متوسط رو به شدید)، در خصوص ضرب‌وشتم فرزندش در مؤسسه‌ای واقع در میدان قزوین گفت و افزود: پس از این حادثه، فرزندم به بیمارستان منتقل و آسیب‌های او توسط بیمارستان میلاد و پزشکی قانونی تأیید شده است.

او توضیح داد: به دلیل حضور در مراسم تشییع مادربزرگم، ناچار شدم هادی را به مرکز نگهداری بسپارم؛ اما از آنجا که مرکز همیشگی در ایام تعطیلات رسمی بسته بود، این بار پسرم را برای دو روز، از صبح تا شب، به یک مؤسسه سپردم و هنگام تحویل او، حساسیت‌های مربوط به وضعیت جسمی و شرایط اوتیسم را به مرکز اعلام کردم.

این مادر درباره جزئیات حادثه گفت: در شب چهارشنبه، زمانی که هادی را تحویل گرفتیم، چند زخم در ناحیه گردن او وجود داشت که با توجه به ماهیت اوتیسم و احتمال دیدن آسیب در محیط‌های گروهی، آن را جدی نگرفتیم. صبح پنجشنبه دوباره هادی را به مرکز تحویل دادیم و شب، وقتی برای تحویل او مراجعه کردیم، متوجه شدیم هادی ساعت‌ها در مؤسسه با یک مرد جوان تنها مانده است.

او ادامه داد: همسرم به شدت از این موضوع ناراحت شد و وقتی علت را پرسیدیم، او گفت: «مرکز ساعت ۴ تعطیل شده و من به خاطر شما اینجا مانده‌ام»، در حالی که هنگام پذیرش، ساعت تعطیلی مرکز را به ما نگفته بودند و در نهایت بچه را در تاریکی مطلق به همسرم تحویل دادند.

زهرا بیان کرد: در تاریکی شب متوجه آسیب‌های هادی نشدیم و پس از رسیدن به خانه و در روشنایی، متوجه ورم سر و گونه، کبودی صورت و چشم و گونه و زخم در گوش‌ها، زیربغل، پاها و نواحی مختلف بدنش شدیم. زخم‌های هادی بسیار دردناک بودند، طوری که او با اینکه چندان متوجه درد نمی‌شود، ناخودآگاه ناله می‌کرد.

وی افزود: بلافاصله هادی را به بیمارستان میلاد رساندیم. پزشک با مشاهده جراحات، سی‌تی‌اسکن اورژانسی نوشت. گرفتن سی‌تی‌اسکن از کودکان اوتیسم بسیار سخت است و همسرم مجبور شد همراه هادی وارد دستگاه شود. شب سختی بود و پزشک علت جراحات را ورود ضربه به بدن هادی اعلام کرد. پلیس بیمارستان نیز گفت حادثه باید در همان محل وقوع صورت‌جلسه شود.

این مادر توضیح داد: در تماس اول، مدیر مرکز برای ارائه فیلم دوربین مداربسته اعلام همکاری کرد؛ اما در ادامه بارها حرف خود را تغییر داد و با دادن پاسخ‌های متناقض، از جمله اینکه «چیزی نشده»، «امکان انتقال فیلم وجود ندارد»، «بلد نیستم فیلم را بفرستم»، «اینترنت مشکل دارد»، «با خانم‌ها در مؤسسه فرش شسته‌ایم و چون حجاب‌ها کامل نیست، نمی‌توانم فیلم را بدهم»، «دوربین‌ها خراب بودند»، «فیلم ذخیره نشده» و… از ارائه فیلم آن روز طفره رفت و در نهایت، چون دید ما کوتاه نمی‌آییم، گفت: «راستش بچه شما کتک خورده، کاری از دستتان برنمی‌آید، اما بروید شکایت کنید.»

وی افزود: مدیر مرکز مجدداً گفت در ایام تشییع پیکر رهبر و همکاری با هلال‌احمر، به دلیل دستور شهرداری، دوربین‌ها را قطع کردیم؛ چون خانم‌های هلال‌احمر در مؤسسه مستقر بودند. اما دوباره حرفش را تغییر داد و گفت: «دوربین‌ها خراب بودند و همین امروز قصد داشتم تعمیرکار بیاورم و فقط از همان دو روزی که پسر شما اینجا بود، فیلم نداریم.» مدیر مؤسسه حتی حاضر به گفتن نام مربی آن روز هم نیست و حرف‌های متناقضش نشان می‌دهد پسرم را کتک زده‌اند و حاضر به ارائه فیلم‌ها نیستند.

این مادر با بیان اینکه در سوابق این مؤسسه از گذشته آزار و اذیت چند کودک مبتلا به اوتیسم مطرح است، تأکید کرد: مدیر مؤسسه در یکی از پیام‌هایش که بعداً آن را حذف کرد، گفت پای هادی در دستشویی گیر کرده و پرت شده، اما پزشکی قانونی تأیید کرد که به چهار ناحیه از بدن هادی جراحات ناشی از ضربه وارد شده است. ما این مسئله را پیگیری حقوقی می‌کنیم و مؤسسه باید در مورد جراحات واردشده، شیوه نگهداری هادی و علت عدم ارائه مستندات و فیلم دوربین‌ها پاسخ بدهد.

مدیر این مؤسسه در گفت‌وگو با خبرنگار ما، در خصوص ضرب‌وشتم کودک اوتیستیک، توضیحات متناقضی ارائه داد. وی ابتدا احتمال خودزنی کودک و سپس کتک‌کاری توسط مربی را مطرح کرد و در عین حال، از خرابی دوربین‌ها گفت و عدم مدیریت صحیح موقعیت توسط مربی را دلیل بروز حادثه دانست.

مدیر این مؤسسه در پاسخ به این سؤال که آیا جراحات روی بدن هادی نتیجه کتک‌کاری کادر مؤسسه بوده یا اینکه کودک خودش را زده است، ابتدا گفت: «نمی‌توانم قضاوت کنم و بگویم بچه خودش را زده و یا از همکاران ما کتک خورده؛ دروغ گفتن در این موارد کار آسانی است؛ اما در این مورد ترکیبی از هر دو موضوع، یعنی هم خودزنی کودک و هم کتک‌کاری توسط همکار ما، اتفاق افتاده. همین‌طور نمی‌توان گفت بچه صددرصد مقصر بوده، این آقا بیش از یک سال است با ما همکاری می‌کند و چون بچه ورودی جدید بوده، درگیری شکل گرفته است.»

وی سپس در پاسخ به اینکه مربی موظف است واقعیت را به شما بگوید، بیان کرد: «من از بروز این اتفاق ابراز تأسف دارم؛ اما پس از پایان ساعت کار، وقتی داشتم از مؤسسه خارج می‌شدم، بچه هم می‌خواست از مؤسسه بیرون برود که همکار ما در را بست و هرچه اتفاق افتاده، پس از رفتن من رخ داده است. مربی هم می‌گوید من نتوانستم موقعیت را مدیریت کنم. وقتی کودک اوتیستیک به‌هم می‌ریزد، همین که او را سالم نگه داشته‌ایم، هنر کرده‌ایم. حالا مربی می‌گوید شما مؤسسه را بدنام نکنید، من تقصیر را گردن می‌گیرم؛ اما من به‌عنوان مدیر مؤسسه پاسخگو خواهم بود.

وی تأکید کرد: «حقوقی که من به مربی می‌دهم، از پرداختی خانواده بیشتر است؛ پس نمی‌توان گفت من به‌خاطر پول بچه را نگه داشته‌ام. مؤسسه خودگردان است و از محل هزینه‌ای که والدین می‌دهند اداره می‌شود؛ اما ساعاتی که یک بچه با مربی در مؤسسه می‌ماند، با اینکه دستمزد مربی به‌عنوان اضافه‌کار افزایش می‌یابد، با این حال بار مالی برای مؤسسه ندارد و مبلغ از محل مانده مالی مؤسسه تأمین می‌شود؛ چون قصد ما فقط ارائه خدمت است.

مدیر این مؤسسه در خصوص سابقه آسیب به کودکان اوتیسم در این مؤسسه توضیح داد: «چند سال پیش ما در اردوگاه شهید باهنر متعلق به وزارت آموزش‌وپرورش مهمان بودیم که ساختمان آتش گرفت. آنها مسئول تأمین امنیت ما بودند؛ اما حراست آموزش‌وپرورش مسئله را طوری نشان داد که ما ۳۰ درصد مقصر جلوه داده شدیم.»

مدیر این مؤسسه در خصوص علت عدم ارائه فیلم دوربین مداربسته توضیح می‌دهد: «با قطع شدن اینترنت، چند تا از دوربین‌های ما خاموش شد. البته من با تعمیرکار تماس گرفتم، اما با برخوردن به روزهای تعطیل، تعمیر به روزهای بعد موکول شد و حالا فقط از همان دو روز فیلم نداریم.»

وی در خصوص مجوز مؤسسه گفت: «این مجوز را از طریق درگاه ملی مجوزها و از وزارت ورزش گرفته‌ام و برای دریافت آن، سالن ورزشی، سایت دوچرخه، زمین چمن، سالن فرهنگی‌ورزشی شهربانوی منطقه ۹ و سالن ورزشی منطقه ۱۷ را اجاره و در ازای همه این اقدامات هزینه پرداخت کردم تا مجوز را بدهند.»

یکی از مسئولان سازمان بهزیستی کشور اعلام کرد: یک مؤسسه با عنوان باشگاه فرهنگی-ورزشی از وزارت ورزش مجوز فعالیت ورزشی گرفته و علت استقرار مؤسسه در پارک رازی هم به دلیل ماهیت ورزشی این پارک است. تنها نهادی که اجازه دارد برای انجمن‌های تخصصی مجوز صادر کند، بهزیستی است و ما به‌عنوان نهاد متولی امور معلولان، این مسئله را پیگیری خواهیم کرد.

وی افزود: این مؤسسه فاقد مجوز قانونی برای «نگهداری از کودکان اوتیستیک» و حتی «انجام حرکات اصلاحی» برای آنهاست و فعالیت‌های مجاز این مرکز تنها به ورزش و پیاده‌روی، آن هم بر اساس پروتکل‌های بسیار محدود، مربوط می‌شود. به گفته این مسئول، تحقیقات نشان می‌دهد مدیر مؤسسه نه با پروتکل‌های نگهداری از کودکان اوتیسم آشنایی دارد و نه با تعرفه‌ها و فرآیندهای قانونی؛ تا جایی که به گفته خودش برای تعیین هزینه نگهداری هم دستورالعملی ندارد و هزینه‌ها را بر اساس سلیقه شخصی خود از خانواده‌ها دریافت می‌کند.

اگرچه مجوز فعالیت ورزشی این مؤسسه توسط وزارت ورزش و از طریق درگاه ملی مجوزها صادر شده، اما طبق شواهد، در تمام سال‌های گذشته این وزارتخانه نظارتی بر فعالیت این مؤسسه و مؤسسات مشابه نداشته و آنها را به حال خود رها کرده است. پس وزارت ورزش باید پاسخ بدهد که با چه مجوزی به حوزه معلولان ورود کرده و چرا تاکنون کسی متوجه این موازی‌کاری نشده است.

پرونده یک مؤسسه نمایانگر یک خلأ نظارتی عمیق و عدم هماهنگی جدی میان دستگاه‌های اجرایی در صدور مجوزهای تخصصی برای معلولان است. اگر مجوز این مؤسسه توسط وزارت ورزش و برای حوزه اوتیسم صادر شده باشد، می‌توان گفت ارکان دولت با هم هماهنگی کافی ندارند و این ناهماهنگی امنیت جسمی و روانی کودکان مبتلا به اوتیسم و خانواده‌هایشان را به خطر انداخته است. سازمان بهزیستی باید با ورود به این پرونده، تکلیف صدور مجوز برای مؤسسات مربوط به معلولان را یک‌بار برای همیشه روشن کند و از وزارت ورزش نیز انتظار می‌رود در اسرع وقت در خصوص مجوز این مؤسسه، ارتباط فعالیت این مؤسسات با حوزه معلولان و علت غفلت در نظارت بر فعالیت این مؤسسات، به افکار عمومی توضیح دهد.

توضیح خبرآنلاین: به منظور رعایت ملاحظات حقوقی و حفظ حریم اشخاص و مجموعه مورد اشاره، نام مؤسسه در این گزارش نزد خبرآنلاین محفوظ است.