کاهش تماس غذا با پلاستیک، به سرعت مواد شیمیایی مضر را در بدن کاهش می‌دهد

کد خبر: ۹۳۸۷۸۴

تاریخ انتشار: ۵۱ : ۱۶ – ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

کاهش تماس غذا با پلاستیک می‌تواند تنها در یک هفته، سطح برخی مواد شیمیایی مرتبط با پلاستیک را در بدن تا ۶۰ درصد کاهش دهد. به گزارش انتخاب، پژوهشی جدید نشان می‌دهد که با کاهش تماس غذا با پلاستیک، می‌توان در مدت زمان کوتاهی میزان برخی مواد شیمیایی مضر را در بدن کاهش داد. در یک کارآزمایی تصادفی که در استرالیا انجام شد، ۶۰ نفر شرکت کردند و از آن‌ها خواسته شد که به مدت هفت روز از غذاهایی استفاده کنند که در مراحل تولید، بسته‌بندی و آماده‌سازی، کمترین تماس را با پلاستیک داشته‌اند. برخی از شرکت‌کنندگان نیز از ظروف و وسایل آشپزخانه بدون پلاستیک استفاده کردند. پس از یک هفته، میزان سه ماده شیمیایی مرتبط با پلاستیک در ادرار برخی از شرکت‌کنندگان تا ۶۰ درصد کمتر از گروه کنترل بود.

مایکلا لوکاس، همه‌گیرشناس بالینی دانشگاه استرالیای غربی و نویسنده ارشد این مطالعه، به نقل از ساینس‌آلرت بیان کرده است که رعایت دقیق رژیم غذایی کم‌پلاستیک می‌تواند در کمتر از یک هفته میزان برخی از این مواد را در بدن کاهش دهد. با این حال، هنوز مشخص نیست که این کاهش تا چه اندازه می‌تواند به بهبود سلامت منجر شود. بیش از ۱۶ هزار ماده شیمیایی در تولید پلاستیک‌ها به کار می‌رود و برخی از آن‌ها می‌توانند در عملکرد هورمون‌های بدن اختلال ایجاد کنند.

پژوهشگران در این مطالعه بر روی دو گروه مهم تمرکز کردند: فتالات‌ها و بیسفنول‌ها، از جمله BPA و BPS. شرکت‌کنندگانی که به مدت ۷ روز از رژیم غذایی کم‌پلاستیک پیروی کردند، تا ۶۰ درصد کاهش در سطح فتالات و بیسفنول ادرار را تجربه کردند. فتالات‌ها ممکن است از بسته‌بندی‌ها و ظروف پلاستیکی به غذا منتقل شوند. بیسفنول‌ها نیز در پوشش داخلی قوطی‌های کنسرو، ظروف غذا، بطری‌های آب و برخی وسایل آشپزی وجود دارند و می‌توانند به مواد غذایی منتقل شوند.

در مرحله اول این پژوهش، میزان مواجهه با مواد یادشده در ۲۱۱ نفر بررسی شد. تمام شرکت‌کنندگان هر روز حداقل ۶ محصول حاصل از تجزیه مواد شیمیایی مرتبط با پلاستیک را از طریق ادرار دفع می‌کردند. افرادی که میزان کمتری از این ترکیبات را در بدن داشتند، معمولاً کمتر فست‌فود، غذای فوق‌فرآوری‌شده و غذاهای بسته‌بندی‌شده در پلاستیک مصرف می‌کردند. نتایج نشان داد که تغییر محصولات مراقبت شخصی کمترین اثر را داشت و بیشترین کاهش زمانی مشاهده شد که غذای کم‌پلاستیک با استفاده از ظروف آشپزخانه بدون پلاستیک ترکیب شد. در این گروه، میزان مونو-n-بوتیل فتالات ۳۸ درصد، مونوبنزیل فتالات ۵۴ درصد و بیسفنول A حدود ۶۰ درصد کمتر از گروه کنترل بود.

شرکت‌کنندگان برای آشپزی از وسایلی مانند قابلمه، ماهیتابه، کتری و توستر فولادی و تخته برش چوبی استفاده می‌کردند. پژوهشگران تأکید می‌کنند که این نتایج نشان می‌دهد هم نوع غذا و هم شیوه آماده‌سازی آن می‌تواند بر میزان تماس بدن با مواد شیمیایی پلاستیکی تأثیر بگذارد. فتالات‌ها و بیسفنول‌ها معمولاً به سرعت از بدن دفع می‌شوند؛ به همین دلیل کاهش مواجهه با آن‌ها می‌تواند در مدت کوتاهی در آزمایش ادرار مشاهده شود. هنوز مشخص نیست که این ترکیبات در بلندمدت چه تأثیری بر سلامت انسان دارند، اما مطالعات مختلف ارتباطی میان مواجهه بیشتر با برخی از آن‌ها و مشکلاتی مانند بیماری‌های قلبی‌عروقی، سندرم متابولیک و ناباروری پیدا کرده‌اند.

پژوهشگران تأکید می‌کنند که کاهش تماس با پلاستیک تنها به کنار گذاشتن یک ظرف یا بطری محدود نمی‌شود و بخش مهمی از مواجهه ممکن است پیش از رسیدن غذا به خانه، در مراحل تولید، فرآوری و بسته‌بندی اتفاق بیفتد.