راز طول عمر خفاش‌ها ممکن است به مبارزه با سرطان و ویروس‌ها در انسان یاری رساند

کد خبر: ۹۳۸۷۸۵

تاریخ انتشار: ۵۵ : ۱۶ – ۱۹ شهریور ۱۴۰۵

پژوهشگران در حال بررسی سازوکارهای سیستم ایمنی خفاش‌ها هستند تا دریابند چگونه این پستانداران قادرند به مدت طولانی زندگی کنند، با ویروس‌ها سازگار شوند و در برابر بیماری‌هایی نظیر سرطان مقاومت کنند. نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که توانایی خفاش‌ها در مقابله با فرسودگی ناشی از افزایش سن و تحمل ویروس‌ها ممکن است از نظر ژنتیکی به یکدیگر مرتبط باشد.

به گزارش انتخاب، محققان سازوکارهای ژنتیکی مرتبط با طول عمر و مقاومت در برابر بیماری را در چندین گونه خفاش مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان می‌دهند که برخی سازگاری‌های تکاملی خفاش‌ها ممکن است هم از آن‌ها در برابر عفونت‌ها محافظت کند و هم روندهای مرتبط با پیری را کندتر سازد. پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا برکلی اعلام کردند که خفاش‌ها توانایی بالایی در مقابله با بیماری و جلوگیری از سرطان دارند. آن‌ها بر این باورند که بررسی چگونگی شکل‌گیری این ویژگی‌ها در خفاش‌ها می‌تواند راه‌های جدیدی برای مقابله با عواملی که در انسان موجب بیماری می‌شوند، ارائه دهد.

تحقیق بر روی خفاش‌های با طول عمر بالا، به ویژه خفاش‌های سرده Myotis، تمرکز دارد؛ گروهی که در میان پستانداران، سازگاری‌های قابل توجهی برای طول عمر و مقاومت در برابر بیماری دارند. به عنوان مثال، خفاش برانت (Myotis brandtii) می‌تواند تا ۴۲ سال زندگی کند. پژوهشگران با تهیه نقشه‌های ژنتیکی باکیفیت از هشت گونه، سازوکارهای زیستی مرتبط با طول عمر و مقاومت در برابر بیماری را بررسی کردند. یکی از یافته‌های مهم، وجود سازوکارهایی برای جلوگیری از سرطان در خفاش‌ها بود. به عنوان مثال، خفاش قهوه‌ای کوچک (Myotis lucifugus) توانایی بیشتری برای پاک‌سازی سلول‌های آسیب‌دیده دارد و می‌تواند آن‌ها را پیش از آنکه باعث آسیب شوند، از بین ببرد.

محققان همچنین به یک عامل ایمنی خاص به نام PKR اشاره کردند. بیشتر گونه‌های Myotis نسخه‌های اضافی از ژن مرتبط با این عامل را تکامل داده‌اند که به آن‌ها این امکان را می‌دهد که دامنه وسیع‌تری از ویروس‌ها را هدف قرار دهند. خفاش‌ها به عنوان مخزن‌های طبیعی برخی ویروس‌های مشترک میان حیوان و انسان شناخته می‌شوند؛ به این معنا که می‌توانند حامل ویروس‌هایی باشند که برای انسان خطرناک هستند، بدون آنکه خودشان بیمار شوند. پژوهشگران بیان کردند که خفاش‌ها در کنار مقاومت در برابر عوامل بیماری‌زا، راهبرد تکاملی دیگری به نام تحمل ویروسی را نیز ایجاد کرده‌اند. در حالی که بیشتر پستانداران تلاش می‌کنند عامل بیماری‌زا را از بین ببرند، خفاش‌ها می‌توانند حضور ویروس را تحمل کنند و هم‌زمان از آسیب‌های ناشی از پاسخ بدن جلوگیری کنند.

این پستانداران سازوکارهایی برای مهار التهاب شدید و استرس سلولی ایجاد کرده‌اند. این فرایندها می‌توانند از آسیب‌هایی جلوگیری کنند که در شرایط مشابه ممکن است برای سایر پستانداران مرگبار باشند و به ویروس اجازه دهند بدون ایجاد بیماری شدید در بدن خفاش باقی بماند. در مورد ویروس‌های RNA، که مسئول برخی از همه‌گیری‌های انسانی از جمله همه‌گیری کووید-۱۹ هستند، خفاش‌ها در مواردی تعداد ژن‌های مرتبط با سیستم ایمنی خود را تغییر داده و نسخه‌های اضافی از برخی ژن‌ها را تکامل داده‌اند تا دامنه دفاعی خود را گسترش دهند. پژوهشگران معتقدند که سازگاری‌های طبیعی خفاش‌ها در برابر سرطان و فرسودگی سلولی می‌تواند به درک بهتر چگونگی مدیریت این فرایندها در انسان کمک کند. یافته‌های این مطالعه همچنین این احتمال را مطرح می‌کنند که بیماری‌های مرتبط با پیری و بیماری‌های عفونی نباید لزوماً به عنوان حوزه‌هایی کاملاً جدا از یکدیگر در نظر گرفته شوند.