برای نخستین بار، تعداد صد ساله‌ها در ژاپن از مرز ۱۰۰ هزار نفر گذشت

کد خبر: ۹۴۰۰۶۲ تاریخ انتشار: ۳۷ : ۱۶ – ۲۸ شهریور ۱۴۰۵

شمار افراد صد ساله در ژاپن برای نخستین بار از ۱۰۷ هزار نفر فراتر رفت؛ رکوردی بی‌سابقه که نزدیک به ۹۰ درصد آن را زنان تشکیل می‌دهند. به گزارش انتخاب، آمار جدید وزارت بهداشت ژاپن نشان می‌دهد که تعداد صدساله‌ها در سپتامبر ۲۰۲۶ به بیش از ۱۰۷ هزار نفر رسیده و این برای پنجاه و ششمین سال متوالی رکورد جدیدی محسوب می‌شود.

رشد جمعیت صدساله‌ها در ژاپن در چند دهه گذشته به شدت افزایش یافته است. زمانی که دولت در سال ۱۹۶۳ ثبت این آمار را آغاز کرد، تنها ۱۵۳ نفر در این کشور حداقل ۱۰۰ سال سن داشتند. تعداد این افراد در دهه‌های بعد به طور مداوم افزایش یافته و سال گذشته به مرز ۱۰۰ هزار نفر نزدیک شد؛ مرزی که امسال برای نخستین بار عبور شده است.

زنان بخش عمده‌ای از صدساله‌های ژاپن را تشکیل می‌دهند و نزدیک به ۹ نفر از هر ۱۰ فرد صدساله در این کشور زن هستند. دولت ژاپن نیز طبق یک رسم قدیمی، برای افرادی که به ۱۰۰ سالگی می‌رسند، نامه‌ای از سوی نخست‌وزیر و یک یادبود ارسال می‌کند.

تعداد صدساله‌ها در مناطق مختلف ژاپن به یک اندازه پراکنده نیست. بر اساس گزارش ژاپن‌تایمز، استان شیمانه برای چهاردهمین سال متوالی بیشترین نسبت افراد بالای ۱۰۰ سال را در مقایسه با جمعیت خود دارد و استان‌های کوچی و توتوری نیز در رده‌های بعدی قرار دارند.

ژاپن مدت‌هاست که یکی از بالاترین امیدهای به زندگی در جهان را دارد. زنان ژاپنی به طور متوسط بیش از ۸۷ سال و مردان بیش از ۸۱ سال عمر می‌کنند. پژوهشگران عوامل متعددی را در این طول عمر بالا مؤثر می‌دانند؛ از شیوع نسبتاً پایین چاقی و الگوی غذایی مناسب گرفته تا دسترسی گسترده به خدمات درمانی و برنامه‌های غربالگری.

با این حال، عبور تعداد صدساله‌ها از مرز ۱۰۰ هزار نفر تنها نشانه‌ای از افزایش طول عمر نیست. ژاپن همزمان با پیر شدن جمعیت، با کاهش نرخ تولد و کوچک شدن جمعیت در سن کار مواجه است. افزایش تعداد سالمندان به معنای نیاز بیشتر به خدمات درمانی، مراقبت طولانی‌مدت و حمایت‌های اجتماعی است؛ در حالی که تعداد افراد جوان‌تر و نیروی کار در حال کاهش است.

جی اولشانسکی، همه‌گیرشناس دانشگاه ایلینوی شیکاگو، می‌گوید که رسیدن به چنین آماری در ژاپن چندان عجیب نیست. پیشرفت‌های پزشکی و بهداشت عمومی موجب شده‌اند که افراد بیشتری بتوانند تا سنین بسیار بالا زندگی کنند و با سالمند شدن جمعیت کشورهای دیگر، احتمالاً این روند در نقاط دیگر جهان نیز مشاهده خواهد شد.

اما اولشانسکی تأکید می‌کند که تعداد سال‌های زندگی به تنهایی معیاری مناسب برای سنجش سلامت جامعه نیست. افراد می‌توانند عمر طولانی‌تری داشته باشند، اما سال‌های پایانی زندگی را با بیماری، ناتوانی یا نیاز دائمی به مراقبت بگذرانند. از این رو، مفهوم «طول عمر سالم» اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ یعنی مدت زمانی که فرد می‌تواند بدون ناتوانی جدی و با استقلال نسبی زندگی کند.

دولت ژاپن نیز در سال‌های اخیر بیشتر بر این موضوع تمرکز کرده است، زیرا در جامعه‌ای که به شدت سالمند است، تفاوت میان عمر طولانی و عمر سالم مستقیماً بر کیفیت زندگی افراد و فشار وارد شده بر نظام درمان و مراقبت تأثیر می‌گذارد.

عبور تعداد صدساله‌های ژاپن از مرز ۱۰۰ هزار نفر، نتیجه چند دهه افزایش امید به زندگی است؛ اما در جامعه‌ای که همزمان به سرعت در حال سالمند شدن است، مسئله اصلی دیگر فقط طولانی‌تر شدن عمر نیست، بلکه افزایش سال‌هایی است که افراد می‌توانند با سلامت و استقلال زندگی کنند.